DIVORCED..& THEN RE-MARRIED :)

It was all crude fate – with great enthu i jumped form blogspot to wordpress, pulled by the chance to add pictures to decorate my webpage, and add features like ‘categories’ and all that… but what an incompatibility !  Thamizmanam is not compatible. So the very next step – divorce ! and the pity is I have to ‘go back’ to the first one I dumped!

anyway it is a happy re-marriage again – with the earlier partner and that is : http://dharumi.blogspot.com . in case you are one of the thousands of my avid readers (sic!) visit this page. if not…get lost !

177. சில நேரங்களில் சில பதிவர்கள்.

பதிவர்: 1

வெளியூர் பதிவர் ஒருவர்; பின்னூட்டங்கள் மூலமாக ரொம்பவே தெரிஞ்சவர். மதுரை வரப் போகதாகவும், வந்ததும் தகவல் சொல்வதாகவும் தொலைபேசியில் சொன்னார். சொன்னது போலவே மதுரை வந்தபின் சொன்னபடி தொலை பேசினார். காலம் சிறிதேயிருந்ததால் நானே அவரை அவர் தங்கியிருக்குமிடம் சென்று பார்ப்பதாகச் சொல்லியிருந்தேன். பேசும்போது வேறொரு பெயரைச் சொன்னார். நான் திகைத்ததை ஊகித்து, மறு முனையிலிருந்து விளக்கம் வந்தது: நானேதான் அது; அதுவே என் உண்மைப் பெயர் என்றார், நேரில் பார்த்தபோது விளக்கம் தொடர்ந்தது. தான் உண்மைப் பெயரைச் சொல்லுவதில்லையென்றும்,
அந்தப் பெயரில் எந்த user id-யும் கிடையாது என்றும் சொல்லி என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தினார். போட்டுக்கிற போட்டோகூட ‘ஜூஜா’ தான் என்றார்!

அவ்வளவு ‘ஆட்டோக்களா’ இருக்கு நம்ம ஊரில…?

“கண்ணால் காண்பதும் காதால் கேட்பதும் உண்மையல்ல”

பதிவர்: 2

அடுத்த பதிவர். இவரும் பின்னூட்டங்கள் மூலம் பழகியவர். என்னைப் பார்த்ததும் எல்லோரையும் மாதிரி, ‘என்னங்க, எப்படியிருக்கீங்க? நல்லா இருக்கீங்களா’ அப்டின்னெல்லாம் ஒண்ணும் கேட்காம எடுத்த எடுப்பிலேயே ‘உங்க பதிவில் போட்டிருக்கிற உங்க புகைப்படம் எடுத்தது யார்?’ என்று கேட்டார், நானும் அப்பிராணியா விவரம் சொல்லிட்டு ‘எதுக்கு அதையெல்லாம் கேக்குறீங்க’ அப்டின்னு கேட்டேன்.
‘இல்ல, உங்கள மாதிரி கொஞ்சம்கூட இல்லாம எப்படி நல்லபடியா வேற மாதிரி படம் எடுத்தாருன்னு தெரிஞ்சுக்கத்தான்’ என்றார், நான் ஒரு குழல்விளக்கா? டக்குன்னு புரியலை. ‘ஏங்க, அந்த படத்தில இருக்கிறதைப் பார்த்தா என்ன மாதிரி தெரியலையான்னு’ கேட்டேன். அதுக்கு அவர்: ‘அந்தப் படம் மாதிரி நீங்க இல்ல; ஆனா அந்தப் போட்டோகிராபர் நல்ல தொழில் தெரிஞ்சவர் மாதிரிதான் இருக்கு’ அப்டின்னார்.

அதுக்கப்புறம்தான் அவர் என்ன சொல்ல வர்ரார்னு புரிஞ்சுது !

Appearances are deceptive; photographic appearances could be all the more deceptive – அப்டின்னு ரெண்டு பேருக்கும் புரிஞ்சுது.

பதிவர்: 3

நடு உச்சி எடுத்து, கலைஞர் ஸ்டைலில் (அதாவது அந்தக் காலத்துக் கலைஞர்!) உச்சி வகிடெடுத்து தாடி மீசையுடன் ஒரு படம் போட்டு இதுதான் நான் என்று பதிவில் காண்பிச்சிக் கிட்டுருந்த ஒரு பதிவரைப் பார்த்தேன். அந்தப் படத்துக்கும், தனக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லாமல் “லால் சேட்ஜியின் சோட்டா பச்சா” மாதிரி இருந்தார் யெஸ். பால பாரதி. முன்ன பின்ன பார்த்ததில்லை; பின்னூட்டங்களில் கூட சந்தித்தது கிடையாது. ஆனால் மனுஷன் பார்த்ததும், ரொம்ப நாள் பழகிய தோரணையில் மிக அண்மைக்குள் என்னை நினைக்க வைத்து விட்டார் – மொபைலில் பேசிக்கொண்டேயிருந்தும் கூட ! (அந்த பக்கம் பாலபாரதி யாருகிட்டையோ கடலை, போன்லெயே வறுத்துகிட்டு இருந்தாரு(நாராயனா). – இது நான் சொல்லலைங்க; அவரது தோஸ்த் / மாப்பிள்ளை சொன்னது; ஜஸ்ட், மேற்கோளிட்டேன். அவ்வளவே!

பதிவர்: 4

அடுத்த பதிவர்: ஞானவெட்டியான். திண்டுக்கல்லில் இருந்து மதுரை புத்தக விழாவுக்குச் செல்லும் வழியில் எங்கள் மதுரை புறநகர்ப் பகுதியைத் தாண்டித்தான் போகணும். சொல்லியிருந்தார். மெயின் ரோட்டில் காத்திருந்து வீட்டுக்குக் கூட்டிக் கொண்டு சென்றேன். இருவரும் சாப்பிட்டுவிட்டு ஒன்றாக புத்தக விழா செல்ல நினைத்திருந்தேன். சொந்த வேலை காரணமாக அது முடியாது போக, அவர் சாப்பிடிருந்துவிட்டு, கொஞ்ச நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்து விட்டு விடை பெற்றார்.

நுணுக்கமான மனிதர். சாப்பிடும்போது கூட அது தெரிந்தது. கொஞ்சூண்டுன்னா கொஞ்சூண்டுதான் சாப்பிட்டார். ஆனல் அதைப் பிரித்து ‘நொறுங்க தின்னா நூறு வயசு’ன்னு சொல்லுவாங்களே அத மாதிரி ஆர அமர சாப்பிட்டார்.

அடுத்த முறை காசி செல்லும்போது என்ன செய்ய வேண்டுமென சொல்லியனுப்பியிருக்கிறேன்.

பதிவர்: 5

மொத்தமே ஆயிரம் பதிவர்களுக்குள்தான் இருக்கும்போலும். இருப்பினும் அதிலும் எப்படி ‘மிஸ்’ பண்ணக் கூடாத சில பதிவர்களை இதுவரை ‘மிஸ்’ செய்திருக்கிறேன் என்பது சென்னையில் கூடிய பதிவர் கூட்டத்தைப் பற்றிய பதிவுகளைப் படித்தபோதுதான் தெரிந்தது. ‘சொந்த செலவில் சூன்யம் வச்சுக்கிறது’ என்பதன் மூல ஆசிரியர் அவர்தான் என்று கேள்விப்பட்டும் கூட அவரது பதிவைப் படிக்க முந்தியே தோன்றாம போச்சு. இப்போ அவரது பதிவுகள படிச்சிட்டு, அதிலயும் – “”அடப்பாவி நீ வெறும் செவன் அப்பே ஒத்துகாதா ஆளா” – அப்டின்னு எழுதியிருக்கறத படிச்சதும் ஒரேயடியா அவரது பதிவுகள் எல்லாத்தையும் ஒரே மூச்சில படிச்சேன். மனுஷன் பின்றாரு. என்ன நகைச்சுவை…சும்மா அப்டியே வெள்ளமால வருது. வாழ்க வரவனையான்; வளர்க அவர் எழுத்து.

ஆனா ஒண்ணு…’வாட்டர்’ பத்தி இவ்வளவு ஓப்பனா எழுதறாரேன்னு ஒரு சந்தேகம் வந்திச்சி. அடிக்கடி வேற அதப்பத்தி எழுதறாரேன்னு தோணிச்சி. ஒரு வேளை இந்த ஆளு playing with the psyche of readers -அப்டின்னு இருக்குமோன்னு தோணிச்சுது, அதாவது இந்த ஆளு teetotaller -ஆக இருக்கணும்; சும்மா ஒரு ‘இதுக்காக’ இப்படி ‘ரூட்’ உடுறது. லொல்லலாங்காட்டி… ‘வாட்டர்’ போடறவுங்க எல்லாம் இப்படியா அடிக்கடி ‘வாட்டர்’ பத்தி பேசுறாங்க. இப்போ பாருங்க நான் என்னைக்காவது ‘வாட்டர்’ பத்தி பேசுறேனா, என்ன?

 

45 பதில் சொல்லி இருக்காங்க






இன்னொரு பதிவர். இவர் பின்னூட்டங்களில் அதிகம் அறிமுகம் ஆகாதவர். ஆனால் ஜோதிடத்தில் ஒரு விளக்கம் வேண்டும் என்று கேட்டு தனிமடல் அனுப்பியர்.

முன்பொரு முறை மதுரை வருவதாகத் தொலைபேசியில் அறிவித்தவர். அப்போது தருமி ஐயா மதுரையில் இருப்பாரா அல்லது சென்னையில் இருப்பாரா என்று குழம்பியவர். ஆனால் மதுரை வரும் திட்டத்தை திடீரென கைவிட்டார்.

தற்போது புரட்டாசி 3ம் சனிக்கிழமை மதுரை வரத் திட்டமிட்டுள்ளார். இருப்பினும் அறிவித்துவிட்டால் முன்பு போலல்லாமல் சொல்லைக் காப்பாற்ற வேண்டுமே என்ற கவலையில் அறிவிப்பதா வேண்டாமா என்ற குழப்பத்தில் இருக்கிறார்.

7ம் தேதி மதுரை வரத் திட்டமிருக்கும் இவர் காலையில் கள்ளழகர் கோவில் சென்றுவிட்டு, மாலையில் மீனாட்சி அம்மன் கோவில் செல்ல திட்டமிட்டுள்ளார். இடைப்பட்ட மதிய நேரத்தில் பதிவர்களைச் சந்திக்க ஏற்பாடு செய்யலாமா என்று யோசித்தும் வருகிறார்.











//நடு உச்சி எடுத்து, கலைஞர் ஸ்டைலில் (அதாவது அந்தக் காலத்துக் கலைஞர்!) உச்சி வகிடெடுத்து தாடி மீசையுடன் ஒரு படம் போட்டு இதுதான் நான் என்று பதிவில் காண்பிச்சிக் கிட்டுருந்த ஒரு பதிவரைப் பார்த்தேன். அந்தப் படத்துக்கும், தனக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லாமல் “லால் சேட்ஜியின் சோட்டா பச்சா” மாதிரி இருந்தார் யெஸ். பால பாரதி. முன்ன பின்ன பார்த்ததில்லை; பின்னூட்டங்களில் கூட சந்தித்தது கிடையாது. ஆனால் மனுஷன் பார்த்ததும், ரொம்ப நாள் பழகிய தோரணையில் மிக அண்மைக்குள் என்னை நினைக்க வைத்து விட்டார் – மொபைலில் பேசிக்கொண்டேயிருந்தும் கூட ! (அந்த பக்கம் பாலபாரதி யாருகிட்டையோ கடலை, போன்லெயே வறுத்துகிட்டு இருந்தாரு(நாராயனா). – இது நான் சொல்லலைங்க; அவரது தோஸ்த் / மாப்பிள்ளை சொன்னது; ஜஸ்ட், மேற்கோளிட்டேன். அவ்வளவே!
//

அய்யா… தருமியாரே..
பா.க.ச மதுரை கிளை-1,ன் அமைப்பாளர் யாருன்னு தெரிஞ்சு போச்சு.
:-( (((((((
அட!நீங்களுமா?
























சீரியஸா ஒரு விஷயம்:

நான் என்னவோ எந்தவொரு clue-வும் கொடுக்காதபடிதான் முதல் பதிவர் பற்றி செய்தி சொன்னேன். அவர் விரும்பும் ரகசியத்தைச் சபைக்குக் கொண்டு வரும் எண்ணம் சிறிதும் இல்லாமல், யாரும் கண்டுபிடிக்கமுடியாது என்ற நினைப்பில் எழுதினேன். ஒருவேளை எல்லா பதிவர்களும் என்னைப்போலவே மொடாக்குகளாக நினைத்து விட்டேன் போலும். பலர் இப்போது அவரை அடையாளம் கண்டதாகச் சொல்லும்போது அந்தப் பதிவர் என்மீது வைத்த நம்பிக்கைக்குத் துரோகம் செய்துவிட்டது போல் ஒரு குற்ற உணர்வு. இப்பதிவால் அவருக்கு ஏதும் மனக்குறை ஏற்பட்டிருப்பின் – அது என் அறியாமையால் விளைந்தது என்றாலும் – பொதுவில் அவரிடம் மன்னிப்பு வேண்டுகிறேன்.








176. மாங்கா மடையர்களா…?

இன்று (18.08.’06) மதியம் ஒன்றரை மணி சன் டிவி செய்திகளில் ஒன்று: சென்னையில், விமான நிலையம் அருகில் விளம்பரப் பலகைகளுக்காகப் பொருத்தப்பட்டிருக்கும் மின் விளக்குகள் விமானப் போக்குவரத்துக்கு இடைஞ்சலாக இருப்பதாக விமான நிலையம் கொடுத்த புகாரில், அந்த விளக்குகளுக்குத் தொடர்புகள் மாநகராட்சியால் துண்டிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் அதை எதிர்த்து உச்சநீதி மன்றத்தில் விளம்பரதாரர்களால் போடப்பட்ட வழக்கு எடுத்துக் கொள்ளப் பட்டு, மாநகராட்சிக்கு உச்ச நீதிமன்றம் விளக்கம் கேட்டுள்ளது. அதுவரைகூட சரி. இரண்டு பக்கம் கேட்டு நீதி வழங்க வேண்டியதுதான்.

ஆனால், அதுவரை விளக்குகளைத் துண்டிப்பதற்கு இடைக்காலத் தடை விதித்துமுள்ளது.

விளக்குககளைத் துண்டிப்பதற்கான காரணம்: அதிகப் படியான ஒளியால் ஏற்படக்கூடிய குளறுபடியை நீக்க; விமானப் பாதுகாப்பிற்காக. இதைக்கூட எண்ணாமல் தற்காலிகத் தடைவிதிக்கிறது நீதி மன்றம் என்றால், அந்த மாதிரி தீர்ப்பு வழங்கும் மேதாவிகளைத் தலைப்பில் சொன்னது போல் சொன்னால் என்ன தப்பு…? நான்கு நாட்கள் விளம்பரங்கள் விளக்கில்லாமல் இருந்துவிட்டால் என்ன குடிமுழுகிப் போகும்?
ஒருவேளை இந்த விளக்குகளின் அதீத வெளிச்சத்தால் ஏதும் அசம்பாவிதம் நடந்தால்…? Cann’t these judges fix up priorities first?

இந்த நீதிமன்றங்களும், அங்கிருந்து வரும் இது போன்ற தீர்ப்புகளும் பற்றி என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை.

 

37 பதில் சொல்லி இருக்காங்க







//உங்கள் கொள்கைகள் மலிந்துகிடக்கிற ஐரோப்பா மற்றும் அமெரிக்காவில்தான் இன்று இஸ்லாம் வேகமாக பரவி வருகிறது.//
இப்படி ஒரு பொய்யை வெகுநாளாக சிலர் பரப்பி வருகின்றனர்..முஸ்லிம்களை சமூகத்திலிருந்து ஒதுக்குவது, எதிரே வந்தாலே காத தூரம் தள்ளிப் போய்விடுவது, தனியாக மாட்டினால் அடி வெளுப்பது, நாட்டிற்குள் நுழைய விடாமல் விரட்டுவது, முஸ்லிம்களின் குடியேற்றத்தைத் தடுப்பது என்பது போன்றவையே வேகமாகப் பரவி வருகின்றன..முஸ்லிம்கள் அருகில் போகவே தயங்கும் அய்ரோப்பியன் முஸ்லிமாக மதம் மாறி வருகிறான் என்பது….ஹி..ஹி…சும்மா “டமாஸ்” பண்ணாதிங்கண்ணே..

நீதி”அரசர்”கள் எல்லாம் தூக்கத்துலயே ஸ்டே குடுக்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்க..மருத்துவர்கள் காசை வாங்கிகொண்டு மருத்துவ சான்றிதழ் குடுக்கற மாதிரி…

விழுப்புரத்தில் என் நண்பனின் அப்பா (வக்கீல்) சொன்ன தகவல்..ஒரு தீர்ப்புக்காக நீதி”அரசர்” ஒருவருக்கு கொடுக்கப்பட்ட லஞ்சம் “ஒரு மூடை அரிசி”..:)




















நான் முதன் முதல்ல உங்க பதிவைப் படிச்ச உடனே நியாயம்ன்னு தோணுச்சு அப்புறம் இன்னைக்கு வந்து பின்னூட்டம் எல்லாம் பார்த்தேன் இதுதான் சான்ஸ்ன்னு எல்லாரும் நீதித் துறையை ஒரு வாங்கு வாங்கிருக்காங்க. அது சரின்னு எனக்குப் படலை அதனால தர்க்க சாஸ்திரம் யூஸ் பண்ணலாம்ன்னு எனக்குத் தெரிந்த தர்க்க சாஸ்திரத்தை யூஸ் பண்ணி இருக்கேன். இந்த லைட் வந்து எந்த அளவு தொந்தரவா இருக்குன்னு நாம எப்படி முடிவு செய்ய முடியும்? விமானம் இறங்குவதற்கு எந்த அளவு இடைஞ்சலா இருக்குன்னு நமக்குத் தெரியுமா? அதனால் ஆபத்து இருக்கிறது என்று சொல்லப் பட்டிருக்கிறதே அது எந்த அளவு உண்மை? இந்த விளக்குகளால் ஆபத்து ஏற்படலாம் என்று stay கொடுக்கும் முன் வாதிடப்பட்டதா அது கணக்கில் எடுத்துக் கொண்டுதான் இந்த stay கொடுக்கப் பட்டதா என்று நமக்குத் தெரியுமா?

இதெல்லாம் தெரியாமல் we are jumping into conclusions. இது சரியா?










தெருவில் இருக்கும் விளக்கிற்கும் விமான ஒடு பாதையில் இருக்கும் விளக்கிற்கும் ஏக பட்ட வித்தியாசங்கள் உள்ளன.

மேலும் சென்னை ஏர்போர்ட்டில் ILS என படும் அதி நவீன இன்ஸ்ட்ரூமெண்ட் லாண்டிங் சிஸ்டம் உள்ளது.

ATC என படும் ஏர் ட்ராபிக் கண்ட்ரோலிடம் ஏக பட்ட உபகரணங்கள் இருக்கின்றன.

இவைகளை மீறி இந்த போர்டுகளில் விமானம் முட்டினால் அந்த விமானிதான் மாங்கா மடையனாக இருக்க முடியும்.

சில மாங்கா மடய விமானிகள் சென்னைக்கும் வந்துள்ளனர்.

உதாரணமாக ஒரு சவூதி விமானி ஒரு இந்திய ஏர் ட்ராபிக் கண்ட்ரோலரின் வார்த்தைக்கு மதிப்பளிக்காமல் தாம்பரத்தில் உள்ள விமான படை ஓடுதளத்தில் விமானத்தை இறக்கினார்.

இந்த விமான ஒடுதளம் மிக சிறியது. விமானம் அங்கிருந்து கிளம்ப முடியாது அதை உடைத்துதான் வெளியெ எடுத்தார்கள்

எங்கேயோ யாருக்கோ சரியான முறையில் காசு வெட்டபடவில்லை அதனால் தான் கேஸ் இப்போ நீதிஅரசர்களின் காட்டில் மழை



குமரன் எண்ணம்,
உங்களை ஏன் முன்னெச்சரிக்கை முனுசாமின்னு சொல்லக் கூடாது? just kidding. right. hope you take it in a lighter vein. சரி விஷயத்துகக்ு வருவோமா?
////இதுதான் சான்ஸ்ன்னு எல்லாரும் நீதித் துறையை ஒரு வாங்கு வாங்கிருக்காங்க.//
ஏன்னு யோ்சிச்சு பாருங்க…அவ்வளவு pent-up feelings மக்களுக்கு. நாட்டு நிலம அப்படிங்க!

//இந்த லைட் வந்து எந்த அளவு தொந்தரவா இருக்குன்னு நாம எப்படி முடிவு செய்ய முடியும்?//
ஆமாங்க…ஆமா… அத நாம முடிவு செய்ய முடியாது. ஏர்போர்ட் காரங்கதான் முடிவு செய்யணும். நீங்களும், நானுமோ, இல்ல வாதிடும் வக்கீல்களோ, நம் நீதியரசர்களோ இல்லை.

//அதனால் ஆபத்து இருக்கிறது என்று சொல்லப் பட்டிருக்கிறதே அது எந்த அளவு உண்மை?//
அதையும் அவங்கதான சொல்லணும். அதோடு, ஆபத்து ஏதாவது ஏற்பட்டு அதன் மூலம் அந்த ஆபத்து இருக்கிறது என்பதை “உறுதி செய்துவிட்டு’” அதன் பிறகா முடிவெடுக்க முடியும்?

சரிதானே!

175. நான் ஏன் மதம்/மனம் மாறினேன்..? 9

09.07.2006

 

இஸ்லாம் மதத்தைப் பற்றிய என் ஐயங்களை என் மதங்களைப்பற்றிய 7-ம் பதிவில் எழுப்பியிருந்தேன். பொதுவான சிலவற்றைப் பற்றிப் பேசிவிட்டு ‘இனி என் ஐயங்கள்’ என்று தலைப்பிட்டு 21 ஐயங்களைப் பட்டியலிட்டிருந்தேன். இதற்கு விளக்கமளிக்க வந்த பதிவுகளில் என் முதல் கேள்விக்குப் பதிலளிக்கப்பட்டுவிட்டது. நன்றி.

1.)பழைய ஏற்பாடு இரு (கிறித்துவம், இஸ்லாம்)மதத்தினருக்கும் பொது எனப்படுகின்றது. கிறித்துவர்களின் பைபிளில் ஆதாம் – ஏவாள் படைப்பைப் பற்றி சொல்லும்போது ஆணின் விலா எலும்பிலிருந்து பெண் படைக்கப்பட்டாள் என்பதை, இது ஓர் ஆணாதிக்க விளக்கம் என்று கூறியிருந்தேன். ஆனால், முஸ்லீம் எழுத்துக்களில் அந்த முதல் பெண்ணுக்குப் பெயரே இல்லை. பெயர் தரும் அளவிற்குக்கூட பெண்ணுக்கு முக்கியம் இல்லையோ? – இது என் கேள்வி.

(கேட்டிருக்கும் கேள்விகளில் இந்த முதல் கேள்வியை திரும்பப் பெற்றுக் கொள்கிறேன். ஏனெனில் அக்கேள்விக்கு நண்பர்கள் பதில் கொடுத்துவிட்டார்கள். அந்த முதல் பெண்ணுக்கு ‘அவ்வா’ (AWWA) என்று பெயர் குரானில் சொல்லியுள்ளதாக விளக்கியுள்ளார்கள். விளக்கத்திற்கு நன்றி. )

இதன் பிறகு சில பதில்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் அவைகளை நான் கேள்விகளாகவே பொதுவில் வைக்கவில்லை. நான் அறிந்தவரையில் சொன்ன சில காரியங்களுக்கு விளக்கம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. அவைகளில் சிலவற்றை ஏற்றுக்கொள்கிறேன். ஏனெனில் அவற்றைப் பொறுத்தவரை எனக்கு அவைகள் அவ்வளவு முக்கியமானவைகளாகத் தெரியவில்லை. .

1) குர்ஆன் குகையில் கொடுக்கப்பட்டதா? – குரான் எப்படி எங்கே கொடுக்கப்பட்டது என்பது எனக்கு முக்கியமாகப் படவில்லை. கொடுத்தவைகளாகக் கருதப்படுபவைகளில் எனக்கு வந்த ஐயங்களைத்தான் நான் தொகுத்திருக்கிறேன்.

2) முஹம்மது நபி எழுதப்படிக்கத் தெரிந்த வர்த்தகரா ? – சில கருத்து வேறுபாடுகள் உண்டென்று படித்ததைக் கூறியுள்ளேன். அவர் கற்றவரா கல்லாதவரா என்ற விவாதத்தை நான் வைக்கவில்லை. எப்படியிருந்திருந்தாலும் அது எனக்கு உடன்பாடே.

3) சில போர்களில் தோற்றது ஏன்? god is always on the side of bigger battalion என்று சொல்லப்படுவது நினைவுக்கு வந்தது!

4) இஸ்லாத்தில் பெண்களின் நிலை:

Zaynab bint Jahsh- ஜேனாப் என்ற இந்தப் பெண்மணி முகமதின் வளர்ப்பு மகனின் மனைவி; வளர்ப்பு மகன் விவாகரத்து செய்த பின் இப்பெண்ணை முகமது மணம் முடிக்கிறார் . – தருமி

இதுவும் நான் கேள்வியாக வைக்காத ஒன்று. ஆயினும், நான் சொன்னதையும், அதற்கு அளிக்கப்பட்டுள்ள பதிலையும் (கீழே கொடுக்கப்படுள்ளது) படித்துவிட்டு, படித்தவர்கள் அவர்களே ஒரு தீர்மானத்திற்கு வந்து கொள்ளட்டும். அதில் எனக்கு விவாதத்திற்கு இடமோ தேவையோ இல்லை. ஆனால், நிச்சயமாக எனக்கு இந்த விளக்கம் சரியானதாக இல்லை. வளர்ப்பு மகனின் விவாகரத்திற்குப் பின் அந்தப் பெண்ணையே வளர்ப்புத் தந்தை மணம் புரிவது தவறல்ல என்ற இந்த கூற்று எனக்கு வியப்பையே அளிக்கிறது.

“இதில் என்ன குற்றம் கண்டீர்? ஒரு பெண்ணை கணவன் விவாக ரத்து செய்தபின் இன்னொருவர் மறுமணம் செய்யக் கூடாது என்கிறீர்களா? அல்லது வளர்ப்பு மகன் உண்மையான மகனாவான் என்கிறீர்களா ?”

5) படைப்புக்கொள்கை – “இஸ்லாம் சொல்லும் படைப்புக் கொள்கை தவறு என்பது உங்கள் வாதமானால் , நீங்களே சொல்லுங்கள் மனிதன் எதிலிருந்து தோன்றினான் ? பகுத்தறிவு பெற்ற குரங்குகள்தான் தற்கால மனிதனின் மூதாதையர் என்றால், இன்னும் சில குரங்குகள் ஏன் பகுத்தறிவடைந்து மனிதனாகவில்லை?”

- இதற்கும் நான் பதில் சொல்லத் தயாரில்லை. முற்றிலும் குரானுக்கு எதிர்மறையான விவாதம் அது; முடிவிருக்காது; விவாதிப்பதில் எந்த பயனும் இருக்காது.ஆயினும் என் இரண்டாவது கேள்விக்குரிய பதிலாக இதை எடுத்துக் கொள்கிறேன்.

-. 3-வது கேள்விக்கு அது கிறித்துவ மத நூல்களில் நடுவில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களையும், திரிபுகளையும் பொருத்தது என்று கூறப்படலாம். அதனையும் ஒதுக்கி விடுவோம்.

- 6-வது கேள்வி சுவனம் பற்றியது. நேரடி பதில் இதற்குக் கொடுக்கப்பட்டு விட்டதா என்பதை நடுநிலை நோக்கர்கள்தான் கூற வேண்டும். எனக்கு அந்தப் பதிலில் ஒப்புதல் இல்லை.

“56:22 (அங்கு இவர்களுக்கு) ஹூருல் ஈன் (என்னும் நெடிய கண்களுடைய) கன்னியர் இருப்பர்” அவர்கள் பெண்கள் என்பதானாலும், சுவனம் செல்லும் ஆண்களுக்கு “44:54 இவ்வாறே (அங்கு நடைபெறும்). மேலும் அவர்களுக்கு ஹூருல் ஈன்களை நாம் மண முடித்து வைப்போம்.” என்பதனாலும் – ஆண்களுக்கு இத்தகைய சுவனம் காத்திருக்கிறதென்றால் பெண்களுக்கு எப்படிப்பட்ட சுவனம் என்று கேட்டிருந்தேன். குதர்க்க விவாதம் என்று இதற்குப் பெயர் சூட்டப்பட்டு விட்டது !

ஆக, என் 21 கேள்விகளில், முதல் கேள்வி, கேள்வியே தவறானது என்று ஒப்புக்கொள்கிறேன். இரண்டாவது, மூன்றாவது, ஆறாவது கேள்விகளுக்குப் பதில் தரப்பட்டுள்ளன. அந்தப் பதில்களை நான் ஏற்றுக் கொண்டுவிட்டேனா என்பது வேறு விஷயம். 4-வது கேள்வி, அதன்பின் முக்கியமாக 5-வது கேள்வி – அது எனக்கு மிக முக்கியமாகப்படுகிறது. (இந்த வன்முறை கடவுளுக்கும்-மனிதனுக்கும் நடுவே வருவது ஆச்சரியம் மட்டுமல்ல; அதி பயங்கரமும் கூட.)மீதிக் கேள்விகளும் இருக்கின்றன.

இந்த நிலையில் புதிதாக ஒரு கேள்வியும் சேர்ந்து விட்டது. அதை பட்டியலில் சேர்த்து விடுகிறேன். திருப்திகரமான பதில் கிடைத்த முதல் கேள்வியை விட்டுவிட்டு இந்தக் கேள்வியை என் அந்தப் பழைய பதிவில் சேர்த்துள்ளேன். just an updating.

அந்தக் கேள்வி:

குர்ஆன் 25 : 68: ‘அவர்கள் எந்த உயிரையும் தக்க காரணமின்றி கொல்ல மாட்டார்கள்.(காரணத்தோடு கொல்லலாம் என்று பொருள் படுகிறதே?’ – கொலை செய்பவனுக்கு ஒரு காரணம் கண்டுபிடிப்பதா பெரிது?)

5:32: “நிச்சயமாக எவன் ஒருவன் கொலைக்குப் பதிலாகவோ அல்லது பூமியில் ஏற்படும் குழப்பத்தை(த் தடுப்பதற்காகவோ) அன்றி, மற்றொருவரைக் கொலை செய்கிறானோ அவன் மனிதர்கள் யாவரையுமே கொலை செய்தவன் போலாவான்; மேலும், எவரொருவர் ஓர் ஆத்மாவை வாழ வைக்கிறாரோ அவர் மக்கள் யாவரையும் வாழ வைப்பவரைப் போலாவார்” என்று இஸ்ராயீலுடைய மக்களின் மீது நாம் விதியாக்கினோம்.

5:33 அல்லாஹ்வுடனும், அவன் ரஸூலுடனும் போர் செய்து கொண்டு, பூமியில் குழப்பத்தை உண்டாக்கித் திரிபவர்களுக்குரிய தண்டனையானது அவர்கள் கொல்லப்படுதல், அல்லது அவர்கள் தூக்கிலிடப்படுதல்; அல்லது அவர்கள் மாறுகால் மாறுகை வாங்கப்படுதல் அல்லது அவர்கள் நாடு கடத்தப்படுதல்…

கிறித்துவத்தில் ‘கொலை செய்யாதே’ என்பது ஒரு கட்டளையாகக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது; சமணத்தில் நுண்ணுயிர்களைக் கூட கொல்லக் கூடாதென்ற தத்துவம்; பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிரும் என்கிறது தமிழ்மறை; எல்லா உயிரும் ஒன்றே, உயிர்க்கொலை தவறு என்கிறது இந்து மதம். இந்த கோட்பாடுகளில் எந்த clasue, sub-clause-ம் கிடையாது, அதாவது இந்தந்த மாதிரி நேரங்களில் மட்டும் கொலை செய்யலாம் என்ற விலக்குகள் தரப்படவில்லை. கொலை என்பது ஒட்டுமொத்தமாக தவறு; பாவம் என்றுதான எல்லா மதங்களும் போதிக்கின்றன. இந்த இடத்தில், நாடுகளுக்கு நடுவில் நடக்கும் போர்களையும், மனிதர்களுக்கு நடுவில் நடக்கும் சண்டைகளையும் குழப்பிக் கொள்ளக் கூடாதென நினைக்கிறேன். நாடுகளுக்கு நடுவில் நடக்கும் போர் என்றால் அங்கு ‘கீதையின் விதிகள்தான்’ எங்கும் பொருந்தும் என்பதில் ஐயமில்லை. ஆனால் மனிதர்களுக்குள்ளும் அந்த விதிகள் பொருத்தமாகக் கூடாது.

இஸ்லாமியத்தில் மட்டும் கொலை செய்வதற்கு ஏன் சில விதிவிலக்குகள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

ஏதாவது ஒரு சரியான காரணம் கொண்டு -
கொலைக்குப் பழியாக -
குழப்பத்தைத் தடுக்க -
அல்லாஹுடனும், அவன் ரஸுலுடன் போர் செய்பவர்களை -
குழப்பத்தை உண்டாக்குபவர்களை -

இந்த சமயங்களில் கொலை செய்வது சரியா?

கொடூரக் கொலைகாரர்கள்கூட தங்கள் கொலைக்குக் காரணம் சொல்ல முடியுமே. அப்படியானால் ஒவ்வொரு கொலையும் யாரோ ஒருவரால் – நிச்சயமாக கொலை செய்தவனால் – காரண காரியங்களோடு நியாயப்படுத்த முடியுமே! அதோடு பழி வாங்குவது, அதற்காகக் கொலை செய்வது அனுமதிக்கப்படுகிறதே! இவைகள் எப்படி சரியாகும்.

புரிதலுக்காகவே இந்தக் கேள்வி.

 

19 பதில் சொல்லி இருக்காங்க


பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்பது சரியானது. இஸ்லாம் கொடுக்கின்ற தண்டனைகளை பாதிக்கப்பட்டவனின் கண் கொண்டு பாருங்கள். அல்லது உங்கள் தாயை அல்லது சகோதரியை ஒருவன் கற்பழித்திருந்தால் நீங்கள் என்ன எதிர்பார்ப்பீர்கள். (மன்னிக்கவும்- படிப்பவர்களுக்கு குற்றத்தின் கடுமையை உணர்த்தத்தான்.)

ஈமான் கொண்டோரே! கொலைக்காகப் பழி தீர்ப்பது உங்கள் மீது விதிக்கப்பட்டுள்ளது (அல்குர்ஆன்2:178)
நல்லறிவாளர்களே! கொலைக்குப் பழி தீர்க்கும் இவ்விதியின் மூலமாக உங்களுக்கு வாழ்வுண்டு (இத்தகைய குற்றங்கள் பெருகாமல்) நீங்கள் உங்களை(த் தீமைகளில் நின்று) காத்துக் கொள்ளலாம். (அல்குர்ஆன்2:179) என்று கூறுவதோடு

ஆனால், எவரேனும் (பிறர் செய்த தீங்கைப்) பொறுத்துக் கொண்டு மன்னித்து விட்டால், நிச்சயமாக அது மிக்க உறுதியான (வீரமுள்ள) செயலாகும்.(அல்குர்ஆன்42:43) என்றும் கூறுகிறது.

ஒரு கன்னத்தில் அறைந்தால் மறு கன்னத்தையும் காட்டச் சொல்வது எழுதுவதற்குத்தான் நன்றாகயிருக்கும். செயல்படுத்த முடியாதது. சொல்பவர்கள் கூட செயல்படுத்த மாட்டார்கள் அல்லது முடியாது. இதுதான் மனித இயற்கை. இயற்கைக்கு எதிரான சட்டங்கள் இஸ்லாத்தில் இல்லை.

குர்ஆனுக்கு விளக்கமாக வாழ்ந்தவர்கள்தான் முஹம்மது நபி(அன்னாரின் மீது இறைவனின் சாந்தி உண்டாவதாக) அவர்கள். ஒரு மனிதனைக் கொல்வது ஒரு சமூகத்தை கொன்றதற்கு ஒப்பாகும் என்பது அன்னாரது வாக்கு அதாவது இஸ்லாமிய கொள்கை. (சமீபத்தில் நமது முதல் இந்தியக் குடிமகன் காஷ்மீரில் பேசும் போது கூட இதைக் குறிப்பிட்டார்)

இஸ்லாம் சில குறிப்பிட்ட அல்லது தக்க காரணங்களுக்காக ஒரு மனிதன் கொல்லப்படலாம் என்கிறது. இந்த குறிப்பிட்ட அல்லது தக்க காரணங்கள் என்பது கொலைக்குப் பதில் அல்லது கொலையை விடக் கொடிய குற்றங்கள் – அவற்றை இஸ்லாம் தெளிவாக்கி விட்டது.

ஒருவன் கொல்லப்படக் கூடிய குற்றம் செயதிருந்தாலும் பாதிக்கப்பட்டவர் அங்குள்ள அரசிடம் முறையிட்டு அரசின் முறையான விசாரனைக்குப் பின்னர் அரசுதான் தண்டனையை நிறைவேற்ற வேண்டும். இதுதான் நபி(அன்னாரின் மீது இறைவனின் சாந்தி உண்டாவதாக) அவர்கள் காட்டித் தந்த வழி. தவறு செய்தவர்களை யார் வேண்டுமானாலும் கொல்லலாம் என்பது இஸ்லாமிய வழியல்ல.

மனதில் இருந்த சில குர்ஆன் ஆதாரங்களைத் தந்திருக்கிறேன். பணியிலிருக்கம்போது எழுதிய பின்னூட்டம். தாங்கள் விரும்பினால் மேலும் ஆதாரங்கள் தருவேன்.

கடைசியாக கேட்ட கேள்விக்கு இந்த பதிலில் உங்களுக்கு திருப்தியில்லையென்றால், உங்களின் மற்ற கேள்விகளையும் படித்து விட்டு, நாகூர் ரூமியின் பதிலுக்குப்பின், மேலும் விளக்க முயற்சிப்பேன்.






அன்புள்ள சுல்தான் அவர்களுக்கு பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அனைவருமே கத்தி தூக்கிக் கொண்டால் இவ்வுலகு என்னவாகும் என்று யோசித்துப் பாருங்கள்.

மேலும் இன்றைய உலகில்

///அல்லது உங்கள் தாயை அல்லது சகோதரியை ஒருவன் கற்பழித்திருந்தால்
///

மட்டும் தான் கத்தி தூக்கப் படுகிறதா இல்லையே இந்த நிலையில் யாரால் வரையுறுக்க முடியும்? இந்த பாதகங்களுக்காக மட்டுமே ஒருவர் கொலை செய்யலாம் இல்லை கூடாது என்பதை?

பலர் இன்று தங்களுடைய நம்பிக்கைகளுக்கு எதிராக செயல் பட்டாலே அது சகோதரியை கற்பழிப்பதை விட படு பாதகமான ஒரு குற்றம் என்று யோசித்து கத்தி தூக்கிக் கொண்டால் என்னவாகும் என்று யோசித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

பசியால் திருடினால் மனிதாபிமானம் கொண்டு விட்டு விடலாமா இல்லை கையைத் துண்டிக்க வேண்டுமா என்பதை நிர்ணயம் செய்யாமல் கையை வெட்டி விட அனுமதிப்பது சரியா?

உங்கள் மத நம்பிக்கைகளை புண் படுத்த எழுதவில்லை உணர்தலே எல்லாவற்றுக்கும் தீர்வு என்பதால் என் புரிதலை வெளிப் படுத்தி இருக்கிறேன். இதில் தவறிருந்தால் சொல்லுங்கள் திருத்திக் கொள்கிறேன்.

தவறு இருப்பது மதத்திடமா மனிதனிடமா என்பதையும் தாங்கள் மாற்றுப் பார்வை கொண்டு பார்க்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

கொலை செய்தவனுக்கும் மனிதத் தன்மை உண்டு அவனுக்கும் ஒரு redemption இருக்கட்டுமே என்று கூட சில கருத்துக்கள் சொல்லப் பட்டிருக்கலாம் அதனை தவறாக எடுத்துக் கொண்டு தவறிழைத்தால் அது மனிதன் தவறா மதத்தின் தவறா?

எதையும் எப்படியும் புரிந்து கொள்ளலாம் சரியானதைத் தவறாகவும் தவறானதை சரியாகவும் எல்லாமே புரிந்து கொள்பவன் பார்வையில்தான் என்று நினைக்கிறேன்.

அன்பு வழி அற வழியே சிறந்தது என்பதை எல்லோரும் உணர வேண்டும்.



கொலைக்காக பழி தீர்ப்பது உங்கள் மீது விதிக்கப்பட்டுள்ளது. உங்கள் மீது என்பது சமூகத்தின் மீது. தனி மனிதனுக்காக என்று வைத்துக் கொண்டாலும் – அவன் பழி தீர்த்துக் கொள்வது அரசாங்கத்தின் முலமாகத்தான்.
இஸ்லாமிய சட்டத்தின் படி கொலைக்கு கொலைதான் தண்டனை. பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மன்னித்து பிணைத்தொகை பெற்றுக் கொண்டு விட்டு விட்டாலே தவிர. இதிலே முரண்பாடு எங்கே?

அன்பின் செல்வன், டார்வின் தியரி என்பது தியரிதான் – மாறக்கூடியது. நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மையல்ல. அதை விட சிறந்த தியரி அல்லது நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மைகள் அதை மாற்றக்கூடும்.

அன்பின் காந்தித்தொண்டன், பாதிக்கப்பட்டவர்கள் சுயமாக கத்தி தூக்கக்கூடாது – அரசு,சட்டம், நீதிமன்றம் முலமாகத்தான் எதையும் செய்யவேண்டும் என்பதை முன்னரே சொல்லி இருக்கிறேன். அல்லது எல்லாத் தவறுகளுமே மன்னித்து விடப்பட வேண்டும் என நீங்கள் விரும்பினால் உலகில் சட்டம், நீதித்துறை என்பதெல்லாம் தேவையற்றது என ஆகி, அது தவறுகள் பெருகவே வழிவகுக்கும்.

/இன்று தங்களுடைய நம்பிக்கைகளுக்கு எதிராக செயல் பட்டாலே அது சகோதரியை கற்பழிப்பதை விட படு பாதகமான ஒரு குற்றம் என்று யோசித்து கத்தி தூக்கிக் கொண்டால்/
இஸ்லாம் ‘உண்மையிலிருந்து பொய் தெளிவாகி விட்டது’, ஏற்றுக் கொள்வதும் ஏற்றுக் கொள்ளாததும் உன் விருப்பம். ‘என் வழி எனக்கு உன் வழி உனக்கு’ என்று மதங்களுக்கிடையே சகிப்புத்தன்மையை போதிக்கிறது. அதன் பின்னும் யாரேனும் கொலை செய்தால் (அவரைக் கொன்று)தண்டிக்கச் சொல்கிறது.

பசியால் திருடியவனுக்கெல்லாம் கை வெட்டப்படுவதில்லை. ஒருவரை பசியால் துடிக்க வைத்து திருட
வழி வகுப்பதை முழுச்சமூகத்தின் மீதான குற்றமென இஸ்லாம் சொல்கிறது. அவரை விட்டு விட மட்டுமல்ல அவருக்கு சரியான ஏற்பாட்டையும் செய்ய வேண்டுமென இஸ்லாம் நிர்ணயித்துள்ளது.

/கொலை செய்தவனுக்கும் மனிதத் தன்மை உண்டு அவனுக்கும் ஒரு redemption இருக்கட்டுமே/
எல்லா தவறு செய்தவனும் ஒரு நியாயம் கற்பிக்கத்தான் செய்வான். அதனால் தண்டனையே கொடுக்கக்கூடாது என்று சொல்வது மனிதத்தை தவறான பாதையில்தான் செலுத்தும்.

/எதையும் எப்படியும் புரிந்து கொள்ளலாம் சரியானதைத் தவறாகவும் தவறானதை சரியாகவும் எல்லாமே புரிந்து கொள்பவன் பார்வையில்தான் என்று நினைக்கிறேன்/
சரியானதை தவறென்று புரிந்து கொள்வது, புரிந்து கொள்ளுதலின் தவறு. அதனால் சரியானது தவறாகி விடாது.

தவறு இஸ்லாத்திலில்லை அதைப் பின்பற்றுகிற மனிதர்களிடம்தான்.
அதற்காக இஸ்லாம் பின்பற்ற முடியாயததுமில்லை. இஸ்லாம் மார்க்கம் எளிமையானது.
ஒரு சிலர் செய்யும் தவறு பூதாகரமாக காட்டப்படுவதாலும், மேற்கத்திய மற்றும் உயர்சாதி ஊடகங்டகளின் திரித்தலினாலும்தான் இஸ்லாத்தைப் பற்றிய இன்றைய தவறான புரிதல்.

அன்பு வழி அற வழி சிறந்ததுதான் அதற்காக நீதிமன்றம், தண்டணைகள், இ.பி.கோ. எதுவும் தேவையில்லையா என்ன!
கேள்விகள் கேட்கப்படும் பொழுதுதான் தெளிவுகள் பிறக்கும். தனிமனித விமர்சனங்களும், காழ்ப்புணர்வும்தான் தவறு நண்பரே.


என் பின்னூட்டத்தில் சில குழப்பங்கள் நிகழ்ந்து விட்டது. கீழ்கண்ட கேள்விகள் எல்லாம் தருமி அவர்களைப் பார்த்து வைத்தது. ஆனால் சரியாக சொல்லாததால் சுல்தானைப் பார்த்தே வைத்த கேள்விகள் போல தோன்றிவிட்டது.

///
தவறு இருப்பது மதத்திடமா மனிதனிடமா என்பதையும் தாங்கள் மாற்றுப் பார்வை கொண்டு பார்க்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

கொலை செய்தவனுக்கும் மனிதத் தன்மை உண்டு அவனுக்கும் ஒரு redemption இருக்கட்டுமே என்று கூட சில கருத்துக்கள் சொல்லப் பட்டிருக்கலாம் அதனை தவறாக எடுத்துக் கொண்டு தவறிழைத்தால் அது மனிதன் தவறா மதத்தின் தவறா?

எதையும் எப்படியும் புரிந்து கொள்ளலாம் சரியானதைத் தவறாகவும் தவறானதை சரியாகவும் எல்லாமே புரிந்து கொள்பவன் பார்வையில்தான் என்று நினைக்கிறேன்.
///

மேலும்
///
அன்பு வழி அற வழியே சிறந்தது என்பதை எல்லோரும் உணர வேண்டும்.
///

இது என்னுடைய signature. ஒவ்வொரு தடவையும் italics போன்று பார்மேட் செய்வதெல்லாம் கஷ்டமாக இருக்கிறது. அதனால் அப்படியே விட்டு விடுவது வழக்கமாகி விட்டது. மற்றபடி என்னுடிய எல்லாக் கேள்விகளுமே புரிதல்களுக்காகவே.

கடைசியாக ஒன்று கூறிக் கொள்கிறேன் மனிதனால் உருவகிக்கப்பட்டதுதான் மதம் ஆகவே இதனால் தொல்லைகள் ஏற்படுகிறது என்று தெரியும் சமயம் அதனை சீர் தூக்கிப் பார்ப்பது தவறல்ல.

அன்பு அற வழியில் எல்லாப் பிரச்சனைகளையும் தீர்த்து விட முடியாது என்பது உண்மை ஆனால் பல பிரச்சனைகளுக்கு அன்பு வழியில் சென்று தீர்வு காண்பதே நலம்.









//உங்கள் பின்னூட்டத்தைப் பார்த்த பிறகே அபுமுஹை ஒரு பதில் பதிவளித்திருப்பது தெரிந்து அங்கே போனேன். மற்றபடி எனக்கு என்ன ஜோசியமா தெரியும்! குறிப்பிட்டமைக்கு நன்றி.

கோபத்தில் அங்கு சிலர் குமுறிக்கொண்டிருப்பது பார்த்தேன்.களம் பிடிக்கவில்லையாதலால் அதைப் பற்றி ஏதும் கூற விளையவில்லை.

//

கலக்குறீங்க புரொபசர்! உங்க பதிவ எல்லாரும் ஜோசியம் தெரிஞ்சு தான் படிக்கிறாங்களா?

குமுறல் என்னன்னூ சொன்னா நானும் பாக்குறேன். வந்ததைப் பதிவு செய்யும் ஒரு basic courtesy கூடவா இல்லை உங்களிடம்?

உடனே போகும் பதிவுக்கெல்லாம் பின்னூட்டம் கொடுக்க முடியாது என நழுவ வேண்டாம்

அது உங்களுக்கு பதில் அளிக்கும் பதிவாக இருப்பதால் தான் courtesy குறித்துப் பேசுகிறேன்.


173. ஹைக்கூ தெரியும்; சினிகூ…?

 

 

30.8.2006

 

நேற்று இந்துவின் கடைசிப் பக்கத்தில் வந்த ஒரு செய்தி மிகவும் பிடித்தது. ராமச்சந்திர பாபு என்ற மலையாளத் திரைப்பட ஒளிப்பதிவாளர் ஆரம்பித்து வைத்துள்ள ஹைக்கூ-சினிமா அல்லது சினிமா-ஹைக்கு. ஆங்கிலத்தில் இதற்கு cineku என்று பெயர் வைத்துள்ளார். சில நாட்களுக்கு முன்பு தங்கள் தங்கள் செல்போன் காமிராவில் திரைப்படம் எடுப்பது பற்றி ஒரு சேதி பத்திரிக்கைகளில் வந்தன. அதுபோல இங்கே ஒரு புது முயற்சி.

ராமச்சந்திர பாபு இந்த சினிகூ ஆரம்பித்தது மட்டுமல்லாமல் அதற்கு ஒரு இலக்கணம் தந்துள்ளார். 40 வினாடிகளுக்கு ஒரு ஷாட் வீதம் மொத்தம் மூன்றே ஷாட்டுகளில் ஒரு படம் எடுப்பது என்பதே அந்த இலக்கணம். 3 ஷாட்டுகள்; 120 வினாடிகள் – ஒரு படம். ஹைக்கூ கவிதை வடிவத்தையொத்து ஒரு திரைப்படம். எந்த கிராஃபிக்ஸ் சித்து விளையாட்டும் இருக்கக் கூடாது என்பதும் ஒரு விதி.

கேட்கவே நன்றாக இருக்கிறது. முயற்சி செய்ய ஆசை இருக்கு.

ராமச்சந்திர பாபு எடுத்த ஒரு சினிகூ-வின் “திரைக்கதை” கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

முதல் ஷாட்: குளோசப் ஷாட் – ஒரு பெண்ணின் விரலில் ஓர் ஆண் திருமண மோதிரம்
அணிவித்தல் – zoom – ஒரு ஆணும் பெண்ணும் – ஆண் பெண்ணை நெருங்க…
இரண்டாவது ஷாட்: குளோசப் ஷாட் – குழந்தை ஒன்று தாய்க்குத் தரும் முத்தம் – zoom – அப்பா,
அம்மா, குழந்தை – சந்தோஷமான குடும்பம்.
மூன்றாவது ஷாட்: குளோசப் ஷாட் – முத்தம் தரும் குழந்தை ஒன்று – zoom – இறந்த அப்பாவின்
உடல்.

இந்த சினிகூ-வின் கதை எனக்குப் பிடிக்கவில்லை. இன்னும் நல்லதாக ஆக்க முடியும்.

 

6 பதில் சொல்லி இருக்காங்க






172. இடப் பெயர்ச்சி

Saturday, August 19, 2006

மீண்டும் ஓர் இடப் பெயர்ச்சி. just in a jiffy ஆரம்பிக்க முடியும்னு
பெரியவங்க சொன்னாங்க; அது மாதிரியே ப்ளாக்ஸ்பாட்டில் என் முதல் இடுகையைச் சுலபமாக ஆரம்பித்தேன். ரொம்ப
சந்தோஷமாயிருந்தது. கொஞ்ச நாள் ஆனதும் சுத்தி முத்திப்
பார்த்தப்போ, சிலரது ப்ளாக்குகள் அழகழகா இருந்ததைப் பார்த்து
ஜொள்ளு விட்டுக்கிட்டு இருந்தேன் – எதுக்கெல்லாம் ஜொள்ளுன்னு ஒரு விவஸ்தையில்லையான்னு கேக்காதீங்க, அழகா இருக்கிற எதப் பார்த்தாலும் அது தானா வருது; என்ன செய்றது? ஒரு கலா ரசனைதானே!

அது என்னமோ, வெப்லாக்ஸ் அப்டின்னாங்க; படம் எல்லாம் டிசைன் டிசைனா போட முடியும்னு சொன்னாங்களா அதனால ரொம்ப பிடிச்சிப் போச்சி. சில நல்ல மனுசங்க உதவியோடு – ஒரு மனுசிதான் – மதிக்கு நன்றி – வீடு மாத்தினேன். நல்லாதான் போச்சு. அப்பப்போ தலைப்பில படம் மாத்திக்கிட்டே இருந்தேன். ஒரு படம் நல்லா பிடிச்சதும் இத்தனை நாளா அதே படத்தலைப்போடு போய்க்கிட்டு இருந்தது. the going was good.

ஆனா இதில ஒரு முக்கிய பிரச்சனை. ஏறக்குறைய நிறைய பேர் தமிழ்மணத்தில ப்ளாக்ஸ்பாட் வச்சிருக்கிறதால ஏதாவது மாற்றம் அப்டி இப்டின்னு கொண்டுவந்தா, செய்முறை எல்லாம் ப்ளாக்ஸ்பாட்டுக்குதான் கிடைக்கும்; வெப்லாக்ஸ்காரங்க எண்ணி நாலஞ்சு பேருதான்னு நினைக்கிறேன். அதில நான் ஒருத்தன் மட்டும் தான் க.கை.நா.. அதனால திருவிழாவில தொலஞ்ச சின்ன பிள்ளை மாதிரி நிறைய நேரம் ‘பே’ன்னு (ங் இதுக்கு ரெட்டைக்கொம்பு சேர்க்கிறது எப்படின்னு தெரியலை; அதான் ‘பே’ன்னு போட்டுக்கிட்டேன்!) நிக்க வேண்டியதாகிப் போச்சு.

இப்போ இன்னொரு பிரச்சனை. புதுப் பதிவு போடும்போது தட்டச்சிவிட்டு ப்ரிவியூ பார்த்தால் கோணக்க மாணக்க இருக்கும். அது என்னமோ htmlன்னு ஒண்ணு இருக்காமே, அது கன்னாபின்னான்னு மாறியிருக்கும். அத சரி செஞ்சிட்டு மறுபடி ப்ரிவியூ பார்த்தா இப்போ இன்னொரு கோணக்க மாணக்க.. ஒரு பதிவு போடறதுக்குள்ள தாவு தீர்ந்திடும். அதோட இந்த சமயத்திலதான் நான் இடப்பங்கீடு பற்றிய நீண்ட (நீங்க யாருமே படிக்காத, நீங்க யாருமே படிக்க மாட்டீங்கன்னு தெரிஞ்சுமே நான் சீரியஸா போட்ட) பதிவுகளாகப் போடவேண்டியதாயிருந்தது. பொறுமை இழந்து, போராடி ஒவ்வொரு பதிவையும் ஏற்றும்படியாய் இருந்தது.

போதும்டா சாமின்னு ஆகிப்போச்சு. (என்னடா சாமிய எல்லாம் இவன் கூப்பிடுறானேன்னு கேக்றீங்களா? இங்க ஒரு digression -
வாத்தியார் புத்திதான்! (bye pass செய்துட்டு மருத்துவமனையில் ஒரு நாள்; படுக்கையில் படுத்திருக்கேன்; அப்ப எல்லாம் ஒரு தும்மலோ, இருமலோ வந்துட்டா…அம்மாடி…நெஞ்சாங்கூடு இருக்கே, அங்கே என்னமோ பிச்சுக்கிட்டு போறது மாதிரி ஒரு வலி வரும் பாருங்க…அப்படி ஒரு நேரம்..வலி சுரீர்னு..அது ஒண்ணும் சாதாரண மானிட சுரீர் இல்ல… இது அதையும் தாண்டி… அந்த நேரத்தில வலியில ‘ஓ, ஜீசஸ்’அப்டின்னேன். பக்கத்தில இருந்த மனைவி மக்களுக்கு ஒரே சந்தோஷம்…ஆஹா, மனுஷனுக்குப் புத்தி வந்திருச்சு அப்டின்னு. சிரிச்சிக்கிட்டே ‘அதுதான் சொல்றதுக்கு ஒரு rhyming-ஆ style-ஆ இருக்கு; அவ்வளவுதான்’ அப்டின்னேன். ‘அதான, இந்த மனுஷனுக்கு அப்படியா நல்ல புத்தி வந்திரப்போகுது’ – இது
மனைவியின் பின்னூட்டம், அதாவது comment) சரி..சரி…எங்க விட்டேன். போதும்டா சாமின்னு ஆகிப்போச்சா..நாலும் தெரிஞ்ச நாலு மக்கள்கிட்ட கேட்டேன். ஏறக்குறைய எல்லாரும் சொன்னதன் சாராம்சம்: எல்லாருக்கும் ஒரு வழின்னா இடும்பனுக்கு மட்டும் ஒரு வழியாம்னு தெக்காட்டுப் பக்கம் ஒரு சொலவடை உண்டு; அது மாதிரி நீங்க மட்டும் ஏன் அத வச்சிக்கிட்டு மாரடிக்கிறீங்க…பேசாம உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல்தான் சரி அப்படின்னுட்டாங்க. நம்ம ஒன்பது கட்டளைகளில் ஒன்றான dare to be different அப்டிங்கிற நம்ம கட்டளைய ஒதுக்கி வச்சிடறதா முடிவு செஞ்சாச்சு.

நல்ல வேளையா, ஒரு ‘கவைக்கு’ இருக்கட்டும்னு வெப்லாக்ஸில போட்ட பதிவுகளை அப்பப்போ பழைய ப்ளாக்ஸ்பாட்டில சேமிச்சி வச்சிக்கிட்டு இருந்தேன். என்ன, முதல் உள்ளதில போட்டோ அது இதுன்னு போடறது உண்டு.இங்கு அத ஏற்றலை. அதோட வந்த ஒரு நாலஞ்சி பின்னூட்டங்களை அப்படியே copy ‘n paste செஞ்சி பதிவோடு சேர்த்து போட்டு வரவேண்டியதாயிருந்தது. எப்படியோ அப்படி இப்படின்னு 146 பதிவுகள் வரை போட்டு வச்சிருந்திருக்கேன். இன்னும் ஒரு இருபது பதிவு இன்னும் ஏற்றணும். சீக்கிரம் போட்டுடணும்.(இல்லேன்னா ஒங்கள மாதிரி ஒண்ணு ரெண்டு பேரு வர்ரவங்க ரொம்ப ஏமாந்திருவாங்களே?!)
இதில இன்னும் கொஞ்சம் சிக்கல் இருக்கும்போலத் தெரியுது.
பின்னூட்டத்தில தகராறு வரும்னாங்க. சரி, அதெல்லாம் பின்னூட்டம் நிறைய வாங்குறவங்க பட வேண்டிய கவலை. நம்மள மாதிரி ஆளுகளுக்கு எதுக்கு அதெல்லாம். ஏதோ, ஒரு ஓரத்தில உக்காந்தோமா; நமக்குப் பிடிச்சதை எழுதினோமான்னு இருக்கிற ஆளு நம்ம. அப்படியே கீதையைக் கடைப்பிடிக்கிற ஆளு – பதிவுகளைப் போடு; பின்னூட்டங்களைப்பத்திக் கவலைப்படாதேன்னு அன்னைக்கே சும்மாவா சொல்லியிருக்கு.

கொஞ்சம் கவலைதான். வெப்லாக்ஸ் கெட் அப்பே தனிதான். படம் போட்ட அழகு என்ன? category வச்சிருந்த அழகு என்ன? அந்த lay out இருந்த இருப்பென்ன? இப்படி பல என்ன..என்ன..! ஆனால் என்ன, ப்ளாக்ஸ்பாட்டில கண்ணே கண்ணுன்னு ஒரே ஒரு டெம்ப்ளேட்…அதில நூத்தி எட்டு டெம்ப்ளேட். எத தூக்கி எதுல போடறதுன்னு ஒண்ணும் கடைசி வரை புரிஞ்சதில்லை. ப்ளாக் ஸ்பாட்டில கொஞ்சம் பிடிபடுது. உதவிக்கும் பார்ட்னர் செல்வன் மாதிரி ஒரு சில நல்லாத்துமாக்கள் (வாழ்க அவர்கள் உயருள்ளம்! மக்களே, ஐஸ் வச்சாச்சு; அடுத்த தடவை வரும்போது மறந்திராதீங்க!)

சரி…எப்படியோ மறுபடி ப்ளாக்ஸ்பாட்டுக்கு வந்தாச்சு. பழைய வீட்டை – வெப்லாக்ஸை – இனிமே ஸ்டோர்ஹவுஸா வச்சுக்க வேண்டியதுதான். நீங்க எல்லோரும் . நீங்க எல்லோரும் எப்போதும் மாதிரி கண்டுக்காதீங்க; வர்ட்டா…!

posted by Dharumi @ 8/19/2006 11:01:00 AM

>
——————————————————————————–
< 27 Comments:
முத்து(தமிழினி) said...
இத்தெல்லாம் சரிதான்.ஆனா இந்த டெம்பிளேட் நல்லா இல்லையே..நிறைய திருத்தணும் அய்யா...

வெப்பிளாக்கில் இருந்து ஓடியதில் என் பங்கும் கொஞ்சம் இருக்காமே?:))

8/19/2006 12:56:30 PM
செல்வன் said...
வீடு மாறியபின் முதல் பின்னூட்டம் எனது தான்.நம்ம ராசி வர்க் அவுட் ஆச்சுன்னா பின்னூட்டமா பொழியும்.சுத்தமா வரலை என்றாலும் நீங்க தான் அதில் நம்பிக்கை இல்லாதவராச்சேன்னு சொல்லி சமாளிச்சுடலாம்:)))

ப்ளாக்கரிலேயே வகைப்படுத்தும் முறை இருக்கு தெரியுமா? www.beta.blogger.com போயி ஒரு பதிவை துவக்குங்க.வெப்லாக்சில் இருக்கும் அத்தனை வசதியும் அதிலே இருக்கு

8/20/2006 08:20:13 AM
சதயம் said...
ஹி..ஹி..குருப்பெயர்ச்சி...குருபெயர்ச்சின்னு சொல்லுவாங்களே அது இதுதானா...

இனி ப்ளாக்ஸ்பாட்ல கலக்குங்க...

வாழ்த்துக்கள்

8/20/2006 02:00:02 PM
பொன்ஸ் said...
Mouse problem.. -> No tamil. :(

Not to worry, We will make this Blogspot look like WordPress.. You will again dare to be different :) )))

8/20/2006 09:22:38 PM
sam said…
This post has been removed by the author.

8/24/2006 12:40:04 AM
DHARUMI said…
test III

8/24/2006 12:41:50 AM
குறும்பன் said…
நிறைய வூடு கட்டுவிங்களாட்ட தெரியுது. இது தான் கடைசி வூடா இல்ல இன்னும் புதுசா வூடு கட்டுவிங்களா?

8/24/2006 12:55:24 AM
Thekkikattan said…
இப்படி ஒத்த ஆளா உங்கள புலம்ப விட்டுடங்களே, தருமி ஐயா மண்டபத்திலே தனியாவ இருக்கீக… பாத்து காத்து கருப்பு வந்து அடிச்சுடப் போகுது ;-) )

8/24/2006 01:08:43 AM
dharumi said…
This post has been removed by a blog administrator.

8/24/2006 11:02:40 PM
dharumi said…
This post has been removed by a blog administrator.

8/24/2006 11:04:16 PM
sam said…
now i am not getting even my own comments in my posts :(

8/24/2006 11:06:12 PM
lakshmi said…
Hi Sam,

‘Everything is for good’ . Looking forward to your next post.

8/25/2006 01:10:59 PM
dharumi said…
This post has been removed by a blog administrator.

8/26/2006 04:53:53 PM
dharumi said…
This post has been removed by a blog administrator.

8/26/2006 05:01:02 PM
sam said…
testII

8/26/2006 05:12:17 PM
dharumi said…
testIII

8/26/2006 05:12:48 PM
Dharumi said…
This post has been removed by the author.

8/26/2006 05:20:50 PM
Dharumi said…
test
நமக்கு நாமே திட்டத்தின் படி…!!

8/26/2006 05:28:44 PM
Anonymous said…
test4 – as anonymous

8/26/2006 11:50:03 PM
Anonymous said…
This post has been removed by a blog administrator.

8/26/2006 11:50:17 PM
Anonymous said…
ஒரே டெஸ்ட் மயம்தான்…எல்லாம் நேரம்தான்…!! டெஸ்ட் 4

8/27/2006 12:02:19 AM
ralsam said…
test – sam

8/27/2006 10:17:09 AM
இராமநாதன் said…
பெரீய்யப்பா,
திரும்ப பூர்வீக வீட்டுக்கே வந்துட்டீங்க.

வருக வருக.

8/27/2006 11:03:07 AM
Dharumi said…
நமக்கு நாமே திட்டத்தின் படி…!!
test II

8/29/2006 10:03:57 AM
பொன்ஸ் said…
தருமி,
வருக வருக.. மீண்டும் ப்ளாக்ஸ்பாட் :)

எப்படி படம் போடுறதுன்னு சீக்கிரமே சொல்றேன்.. வெப் லாக்ஸ் மாதிரியே இதையும் கலக்கிடுவோம்.. :)

8/29/2006 03:38:24 PM
மணியன் said…
Return of the prodigal son ! Let him be resurrected !!

9/04/2006 12:21:47 PM
Narayanaswamy.G. said…
Sir

Stylesheetsla mouse hover link colour appadinu oru samasaram irukkum. Adhu whitenu irukku. adhai vera dark colourukku mathunga. illaina endha link mela mouse kondu ponalum link kaanapoodum!

9/05/2006 08:49:17 PM
Post a Comment

174. IF I WERE THE …. …. ?

Thursday, August 31, 2006

174. IF I WERE THE …. …. ?

நம் மாநில முதலமைச்சர் கீரிப்பட்டி,பாப்பாப்பட்டி, நாட்டார் மங்கலம், கொட்டக்கச்சியேந்தல் என்ற கிராமப் பஞ்சாயத்துகளில் நடந்தேறிக்கொண்டிருக்கும் தேர்தல் என்னும் கேலிக்கூத்துக்களை மனதில் கொண்டு, அந்த கிராமங்களில் ஒழுங்கான தேர்தல்களும், தலித்துகளின் முழுமையான அரசியல் பங்கேற்பும் நடை பெறும்வரை அவைகளின் ‘ரிசர்வ்டு’ நிலை நீட்டிக்கப்படும் என்று கூறியுள்ளது வரவேற்கத்தக்கதே. ஆயினும் இதனால் எல்லாம் அங்குள்ள பெருவாரியான தேவர்(கள்ளர்?)சாதி மக்கள் மனம் தளர்ந்து விடப் போகிறார்களா என்ன? அவர்கள்தான் ஆளமட்டுமே பிறந்தவர்களாச்சே! அவர்கள் விட்டுக் கொடுத்தோ, அவர்களை விட்டுக் கொடுக்க வைத்தோ தலித்துகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அங்கு ஜனநாயகம் மலர்ந்து விடும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கில்லை. அந்த சாதியைச் சேர்ந்த சிலரோடு பேசிப் பார்த்ததிலேயே இந்த உண்மை புரிகின்றது. விடாக் கொண்டான், கொடாக் கொண்டான் கதைதான். அந்த பெருவாரியான சாதியினர் கொடாக் கொண்டான் என்றால் அரசாங்கமும், அரசாங்கத்தின் அங்கங்களும் விடாக் கொண்டான் போல் வேஷம் போட்டுக் கொண்டிருப்பதாகவே தோன்றுகிறது. அரசாங்கம் தன் முழு பலத்தோடு இறங்கினால்தான் இந்தப் பிரச்சனை முடிவுக்கு வரும். ஓட்டுக்களில் கண்ணை எப்போதும் வைத்திருக்கும் எந்த சனநாயக அரசும் அந்த முடிவுக்கு வராது. எப்போதும் போல ‘தேர்தல் நாடகங்கள்’தான் நடந்தேறும்.

தலித் தலைவர்களும், தலித் கட்சிகளுமாவது இதில் முழு முனைப்போடு இருக்கிறதா, இருக்குமாவெனில், அதுவும் இல்லை. இந்த நிலையில் தலித் மக்கள் முழு வீச்சில் புரட்சியில் எழ முடியுமாவென்றால் அது இப்போதைக்கு நடக்கக் கூடிய காரியமல்ல; அவர்களின் வாழ்வும், வாழ்வாதாரமும் பெருவாரிச்சாதியினரை அண்டிப் பிழைக்கக் கூடிய நிலையில்தான் இருக்கிறது. தட்டில் விழும் பருக்கைகளைப் புறந்தள்ளி, அடிப்படை வாழ்க்கையின் தேவைகளை உதறிவிட்டு புரட்சிக்குப் புறப்படுங்கள் என்றால் எப்படி நடக்கும்.

இந்த நிலையில் என்னதான் நடக்கும்; நடக்க முடியும்?

கனவுகள்..கனவுகள்… IF I WERE THE ——-

IF I WERE THE C. M. OF TN….

எளியோருக்கு இரண்டு ஏக்கர் நிலம் கொடுக்கும் திட்டம் இந்த நான்கு கிராமங்களில் முதலில் நடக்கும். ஆளுக்கு இரண்டு ஏக்கர் என்பதைவிடவும் அந்த ஒவ்வொரு கிராமத்துத் தலித்துகளுக்கும் மொத்தமாக ஒரு பொது நிலம், அனைவரும் சேர்ந்து உழைக்க ஒரு கூட்டமைப்பு, அவர்கள் விவசாயம் செய்ய எல்லா வகை உதவிகள், கட்டமைப்புக்கு வேண்டிய தேவையான எல்லா உதவிகள், அரசாங்க விவசாயத்துறையின் நேரடி மேற்பார்வையும், உதவியும், முக்கியமாக எல்லாவகை பாதுகாப்பு, – இவைகள் அனைத்தும் அவசரகால அடிப்படையில் செய்து தந்து இந்த மக்கள் தலை நிமிர, வயிற்றுப்பாடு முற்றிலும் தீர, மக்கள் பொருளாதார அடிப்படையில் தன்னிறைவடைய எல்லாமும் செய்யப்படும்.

IF I WERE THE COLLECTOR OF THAT DISTRICT …..

இந்த நான்கு கிராமங்களில் நிச்சயமாக தலித்துகள் தனியாக ஒதுங்கி, ஒதுக்கப்பட்டு தனிச் சேரிகளில்தான் வாழ்வார்கள். அந்தப் பகுதி மட்டும் மாவட்ட அதிகாரிகளின் தனிக்கவனம் பெறும். அவர்களுக்கு வேண்டிய தண்ணீர், சாலை, பள்ளிக்கூடங்கள், காவல் நிலையங்களும், அங்கு இந்த சாதிவெறி இல்லாத காவல் துறையினரும், மாவட்ட அதிகாரியினால் முழுமூச்சில் செய்யக்கூடிய அனைத்து உதவிகளும் விரைந்து அளிக்கப்படும். முக்கியமாக இடுகாடுகளும் அதற்குச் செல்ல தனிச் சாலைகளும் (!) அமைத்துத் தரப்படும். wantonly all the basic amenities will be DENIED to the other “high” caste. they have to wait for those things till the next elected panachyat is formed. obstinance has to be paid back by utter obstinance.

IF I WERE ONE AMONG THE MAJORITY CASTE …

(நான் மட்டும் விதி விலக்காகவா இருந்திருக்கப் போகிறேன்?)

காலங்காலமாய் எங்க காலடியில் கிடந்ததுகள், நாங்க சொன்னதக் கேட்டுக்கிட்டு இருந்ததுகள், ஒரு வாய் சோத்துக்கு எங்கள விட்டா நாதியில்லாததுகள் … இதுக பிரசிடெண்டா இருந்து எங்கள ஆளன்னும்னு நினச்சா அது முடியுமா? அவங்க சாதி என்ன? எங்க சாதி என்ன? எங்கள ஆளணும்னு நினச்சாலே அவங்கள உண்டு இல்லன்னு பாத்துற மாட்டோமா..? சும்மா உட்ருவமா, என்ன? “நாங்க” யாருன்னு உலகத்துக்குக் காமிக்க வேண்டாமா? எவன் என்ன பண்ண முடியும்னு பாத்துருவோம்….

IF I WERE ONE AMONG THOSE DALITS ….

ஊர்ல உலகத்துல எல்லோரும் என்னமாவது சொல்லிட்டுப் போயுறுவீக..இங்கன நாங்க எங்க தினசரி பொழப்ப பார்க்கணுமே. வீம்புக்கு தேர்தல்ல நின்னு அவங்கள எதுத்துக்கிட்டு நிக்கணும்னா எங்களுக்கு என்ன பலம் இருக்கு? யாரு சப்போர்ட்டுக்கு இருக்கா? ஒரு நாலு நாளு நாலு போலீசும் ரெண்டு தலைவரும் நின்னுட்டா எல்லாம் ஆயிப் போச்சா? உடுங்க’ய்யா…என்ன தேர்தல் ..என்ன தலைவர் பதவி … மொதல்ல உசுரோட இருக்கணுமே!

… மனுசனுக்கு உசிரு மேல ஆச இருந்து தொலையுதே, இந்த கேடு கெட்ட சாதியில பொறந்த பிறவும்… என்ன பண்ணச் சொல்றீக.. சொல்லுங்க … எங்கள விடுங்க .. வெந்தத தின்னுட்டு விதி வந்தா போய்ச் சேரணும்ங்கிறது எங்க தலையெழுத்தாகிப் போச்சு..

====================

ஒரு நடந்த கதை:

கல்லூரியில் முதல் தலைமுறையினருக்காக நடத்தப்பட்ட ஒரு சிறப்பு பயிற்சி வகுப்பில் ஒரு தலித் மாணவன் சொன்னது:
இன்றைக்கும் அவர் பஸ் விட்டு இறங்கி தன் சேரிக்குச் செல்லும்போது அந்தப் “பெரிய”சாதிக்காரர்களின் பகுதியைத் தாண்டித்தான் போகவேண்டும். அப்படிப் போகும்போது தங்கள் காலணிகளைக் கையில் எடுத்துத்தான் செல்ல வேண்டுமாம். நல்ல வேளை சட்டையைக் கழட்டச் சொல்வதில்லை அந்தக் கிராமத்தில்!

மாணவனிடம், சரி, உங்களைப் பார்க்க நானே வருகிறேன் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அப்போது என்னையும் அப்படி எதிர்பார்ப்பார்களா என்று ஆசிரியர் கேட்ட போது நிச்சயமாக என்றார் மாணவர். அப்படியே அந்த வரைமுறை தெரியாமல் நீங்கள் என்னை வந்து பார்த்துவிட்டுப் போகிறீர்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம்; நீங்கள் போனபிறகு என்னைக் கூப்பிட்டு ‘ஊர் கட்டுமானத்தைச் சொல்லிப்பிடு; அடுத்த தடவை இப்படியெல்லாம் நடக்கக் கூடாது’ என்று சொல்வார்கள் என்றார்.

நமக்கு சுதந்திரம் வந்து 60 ஆண்டுகள் முடிந்து விட்டதாமே!

ஜெய்ஹிந்த்.

another naked truth of casteism has been shown here in this post in all its rawness.

 

>

<

36 Comments:

சிறில் Alex said…
எனக்குத் தெரிந்து வலைப்பதிவுகளில் ‘வேறொரு’ மேல்சாதி ஆதிக்கத்தை முதன் முறையாகப் படிக்கிறேன்.

எல்லோரும் இன்னொரு மைனாரிட்டி சாதியை சாடிக்கொண்டிருக்க தமிழகத்து மெஜாரீட்டி(?) சாதி/ஓட்டு வங்கியின் அநியாயப் போக்கை அழகாகப் படம் பிடித்துக் காட்டியிருக்கிறீர்கள்.

ஓட்டுவங்கி சனநாயகத்தில் சமூகநீதியெல்லாம் மண்ணாங்கட்டிதான்.

8/31/2006 08:38:02 PM  
அப்பாவித்தமிழன் said…
வீட்டுக்கு ஒர் கலர் டி.வி வழங்குவது எப்படி, பெரியார் பெண்டாட்டியாய் குசுப்பு நடிக்கலாமா, கூடாதா? (பலாப்பழம் எங்கு விளைகிறது என்பது குசுப்புவுக்கு தெரியாது என்பது ஒரு கிளைப்பிரச்சினை) போன்ற முக்கியமான பிரச்சினைகள் இன்னும் நிலுவையில் இருக்கும்போது, இது போன்ற அற்ப விஷயங்களை ஊதி பெரிதாக்குவது உயர் சாதி ஊடகங்களின் திட்டமிட்ட திசைதிருப்பல் முயற்சியே ஆகும்.

8/31/2006 09:30:20 PM  
Thekkikattan said…
:-( நீங்க இந்தியாவில இருந்துதான் எழுதுறீங்கள இல்ல எங்காவது ஆஃப்ரீக்கா காடுகளில் (Bush) இருந்து ரிப்போர்ட் செய்ரீங்கள.

ஒரு ரெண்டு லாரி வைச்சு அந்த ஊரு பெரிரிரிரிய ஆளுங்கள அந்த ஊர விட்டு ஒரு 600 கி.மீ தள்ளி வடக்கே கொண்டு போயி, உலகம் இதனைத் தாண்டியும் உள்ளதுவோய்ன்னு கொஞ்ச நாளைக்கு தொலைச்சுப் புட்டு வந்தா ஒரு வேளை கண்ணு தொறக்குமோ???

If I were the God… அவங்க தூங்கி முழிக்கும் பொழுது ஜப்பான் மாதிரி ஒரே பரபரப்பா இருக்கிற டோக்கியோ போன்ற நகரங்களில் கண் முழிச்சு இவிங்களுக்கு வேலை இல்லாமா… திண்ணைக்கொண்டையில உட்கார்ந்துகிட்டு தேமேன்னு முழிச்சுக்கிட்டு இருக்கிற மாதிரி… ஒரு நாலு நாளைக்கு இருக்க வைப்பேன்…

//நமக்கு சுதந்திரம் வந்து 60 ஆண்டுகள் முடிந்து விட்டதாமே!//

இப்ப நான் ஊருக்காட்டுப் பக்கம் வரவா வேண்டாமா???

ஜெய்ஹிந்த்.

8/31/2006 09:38:01 PM  
சிறில் Alex said…
//If I were the God… அவங்க தூங்கி முழிக்கும் பொழுது ஜப்பான் மாதிரி ஒரே பரபரப்பா இருக்கிற டோக்கியோ போன்ற நகரங்களில் கண் முழிச்சு இவிங்களுக்கு வேலை இல்லாமா… திண்ணைக்கொண்டையில உட்கார்ந்துகிட்டு தேமேன்னு முழிச்சுக்கிட்டு இருக்கிற மாதிரி… ஒரு நாலு நாளைக்கு இருக்க வைப்பேன்…
//

சூப்பர் ஐடியா தெகிட்டான்..

8/31/2006 10:14:47 PM  
Dharumi said…
சிறில், தெக்ஸ்,
நெஜமாவே கேட்கிறேன் – நீங்கள் என்ன reality விட்டு அவ்வளவு விலகிப் போய்விட்டீர்களா என்ன? முன்பே ஒரு பதிவில் கொஞ்சம் சுட்டிக்காட்டியிருந்தேன்.

நீங்கள் சொல்வதைப் பார்த்தால் இப்போது இங்கு வந்து நிலவரங்களைப் பார்த்தால் உங்களுக்குக் கட்டாயம் cultural shock கிடைக்கும் போல் தெரிகிறதே!

9/01/2006 09:51:22 AM  
வஜ்ரா said…
//
நமக்கு சுதந்திரம் வந்து 60 ஆண்டுகள் முடிந்து விட்டதாமே!
//

இந்த சாதிப் பிரச்சனைக்கும் சுதந்திரத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம்…
முதலில் தலீத் மக்களுக்கு community sense இல்லை. மேல் சாதி மக்கள் ஒரு பிரச்சனை என்றால் சேர்ந்துகொள்ளுவார்கள்…அது போல் தலீத் மக்கள் சேர்வதில்லை. பயம்!

அதை அவர்களுக்கு கத்துக் கொடுக்க முயற்சிகள் “கலெக்டரோ” “சீ. யெம்” வந்து எடுக்க முடியாது…!! தாங்களாக முன்னுக்கு வந்தாலொழிய அது முடியாது, (நாடார்கள் ஒரு காலத்தில் தலீத்களாக இருந்து இன்று பிற்பட்ட வகுப்பினர் அந்தஸ்து பெற்றுவிடும் அளவிற்கு முன்னேறியுள்ளனர், எப்புடி? காமராசர் செய்தாரா? )

பிரச்சனையின் முடிவு அதில் தான் இருக்கிறது… நீங்க என்ன ரோடு போட்டுக் கொடுத்தாலும், தண்ணி வரவெச்சாலும் சாதிப்பிரச்சனை இருந்துகொண்டே தான் இருக்கும்…!!

இத்தகய சாதிக்கொடுமைகளுக்கு ஆளாகும் தலீத்துக்கள், இன்ன பிற தலீத்துக்களை அதே போன்ற சாதிக் கொடுமைகளுக்கு ஆளாக்குகின்றனர்…!!

உங்கள் எண்ணங்கள் ஏனோ எனக்கு ஏட்டுச் சுரைக்காய் போல் தெரிகின்றது….

9/01/2006 11:51:51 AM  
சந்திர S சேகரன். said…
இப்படியும் மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதை படிக்கும்போது ஆச்சர்யத்தை விட ஐயம் அதிகமாக எழுகிறது..

ஆட்சிப்பீடத்தில் அமர்ந்திருக்கின்றவர்களிடம் இருக்க வேண்டிய தொலைநோக்கு பார்வையையும்
// கிராமத்துத் தலித்துகளுக்கும் மொத்தமாக ஒரு பொது நிலம், அனைவரும் சேர்ந்து உழைக்க ஒரு கூட்டமைப்பு, அவர்கள் விவசாயம் செய்ய எல்லா வகை உதவிகள், கட்டமைப்புக்கு வேண்டிய தேவையான எல்லா உதவிகள்,//

மேல்சாதி மேல்சாதி என்று கூப்பாடு போட்டுக்கொண்டிருப்பர்களின் சாதி வெறியையும் ,
//”நாங்க” யாருன்னு உலகத்துக்குக் காமிக்க வேண்டாமா? //

அடிமட்டதில் அவதிப்படுகின்ற மக்களின் மனநிலையையும்
// ஒரு நாலு நாளு நாலு போலீசும் ரெண்டு தலைவரும் நின்னுட்டா எல்லாம் ஆயிப் போச்சா? உடுங்க’ய்யா…//

மிகச்சிறந்த வார்த்தைகளின் மூலம் விவரித்துள்ளீர்கள்…..

// தட்டில் விழும் பருக்கைகளைப் புறந்தள்ளி, அடிப்படை வாழ்க்கையின் தேவைகளை உதறிவிட்டு புரட்சிக்குப் புறப்படுங்கள் என்றால் எப்படி நடக்கும்? // இது போன்ற கேள்விகளுக்கு இன்னும் 60 ஆண்டுகள் கழித்தும் விடை கிடைக்குமா என்பது ஐயமே..

அன்று கூட நமக்கு சுதந்திரம் வந்து 120 ஆண்டுகள் முடிந்து விட்டதாமே !! என்றுதான் சொல்லுவோம் என நினைக்கிறேன்..

இக்காலத்து அரசியல் பேசுபவர்களின் முகத்திரையைக் கிழித்து அவர்களின் உண்மை முகத்தை உலகுக்கு வெளிப்படுத்திய விதம் பாராட்டுதற்க்குரியது..வாழ்த்துக்கள்.

9/01/2006 02:53:37 PM  
நெல்லைகிறுக்கன் said…
இங்க வலைத் தளத்துல சாதிய வச்சு அடிச்சுக்கிடுதவுக எல்லாம் கொஞ்சம் தென் மாவட்டங்களப் போய் பாக்கனும். அங்க யார யாரு நசுக்குதாங்கங்கறது புரியும்.

தலித் மக்கள் ஒன்னு சேர மாட்டாங்கன்னு யார் சொன்னது. அவங்களும் முடிஞ்ச வர எதித்து போராடிக்கிட்டு தான் இருக்காக.

அய்யா தருமி சொல்லிருக்கது உணர்வுபூர்வமானது. தென் மாவட்டத்துல இருந்து வந்தவன்கிற முறயில அத நான் சொல்லுதேன். தலித்தப் பத்தி சென்னையில பொறந்து வளந்தவுகளுக்கு என்னய்யா தெரியும்? தெக்க வந்து வாழ்ந்து பாத்தா தான் அதெல்லாம் புரியும்

9/01/2006 07:14:20 PM  
Dharumi said…
வஜ்ரா ,
//நமக்கு சுதந்திரம் வந்து 60 ஆண்டுகள் முடிந்து விட்டதாமே!
//

இந்த சாதிப் பிரச்சனைக்கும் சுதந்திரத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம்…//

இருப்பதாக நான் நினைக்கிறேன்.

//உங்கள் எண்ணங்கள் ஏனோ எனக்கு ஏட்டுச் சுரைக்காய் போல் தெரிகின்றது…. // right, you got it. தலைப்பையே பார்க்கவில்லையா நீங்கள்?

9/01/2006 08:42:29 PM  
Dharumi said…
சந்திர S சேகரன், நெல்லைகிறுக்கன்,
இருவருக்கும் மிக்க நன்றி.
மண்ணின் மைந்தர்களாக இருப்பவர்களுக்கு மட்டும்தான் இந்தப் பிரச்சனையின் பரிமாணங்கள் புரிகிறதோ…?

9/01/2006 08:47:07 PM  
வணக்கத்துடன் said…
தருமி அய்யா,

கீரிப்பட்டி,பாப்பாப்பட்டி, நாட்டார் மங்கலம், கொட்டக்கச்சியேந்தல் ஆகிய இடங்களுக்கு மட்டுமல்ல, ஓட்டு மொத்த தலித்துகளும் அதிகாரத்தில் பங்கேற்க ஒரே ஒரு சிறந்த வழி இருக்கிறது. அது உங்கள் பதிவில் காணவில்லை.

அது, இரட்டை தொகுதி. இது குறித்த உங்கள் கருத்தை எழுதினால் மகிழ்வேன்.

இப்படி, இடை நிலையும், கடை நிலையும் அடித்து உருண்டால் தான், ஆகாசத்தில் இருந்து கொண்டு அனுபவிப்பவர்களுக்கு ஆபத்து வராது என்று திட்டமிட்டே, பாபா சாகெப் அம்பேட்கரை ஏமாற்றி, இரட்டை தொகுதி முறையை தடுத்தனர், அதனால் இன்று(ம்) பயனடைவோர்.

****
//நமக்கு சுதந்திரம் வந்து 60 ஆண்டுகள் முடிந்து விட்டதாமே!
//

இந்த சாதிப் பிரச்சனைக்கும் சுதந்திரத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம்…//

இருப்பதாக நான் நினைக்கிறேன்.
****

இந்தியாவை விட்டு பிரிட்டிஷார் விலக முடிவு செய்தவுடன், பெரியார் என்ன நிலைப்பாட்டை எடுத்தார் என்பதை நேர்மையாக அனுகினால் இவ்வுண்மை புரிய வரும்.

9/01/2006 09:42:04 PM  
வணக்கத்துடன் said…
//வஜ்ரா said…
நாடார்கள் ஒரு காலத்தில் தலீத்களாக இருந்து இன்று பிற்பட்ட வகுப்பினர் அந்தஸ்து பெற்றுவிடும் அளவிற்கு முன்னேறியுள்ளனர், எப்புடி? காமராசர் செய்தாரா? //

இல்லை. கிருத்துவ மிஷனரிகள்! அவர்கள் தாம் பெரும்பகுதி நாடார்களை மதம் மாற்றி (எப்படி மாற்றினார்கள், என்பது தற்போதைய விவாத கருத்துக்கு அப்பாற்பட்டது), அவர்கள் வசிக்கும் பகுதியில் கல்வி நிலையங்களை திறந்து, அவர்களுக்கு (மதம் மாறாத நாடார்கள் உட்பட) சரஸ்வதியை வழங்கி அவ்வினத்தின் ஓட்டு மொத்த வளர்ச்சிக்கு வித்திட்டனர்.

******
டிஸ்கி: இதை சொன்னதுக்காக, நான் மத மாற்றத்தை ஆதரிக்கறதா, அதுக்கு வால் புடிக்கிறேன், ஆள் புடிக்கிறேன்னு எல்லாம் சொன்னீங்கன்னா, நான் ஒரு தனி பதிவு போட்டுத்தான் பதில் சொல்லனும், என் நிலையை விளக்க. இப்போதைக்கு என்னால அது ஆகாது.

அதனால, டாபிக் மாத்தாம, தலித் விடுதலைக்கு முதல் படியான, அவர்களின் அதிகார பங்கேற்பை உறுதி செய்யும் வழிகளை பற்றி மட்டும் இங்கே பேசலாமே!

9/01/2006 09:56:01 PM  
enRenRum-anbudan.BALA said…
Dharumi,

Very Good Post, thanks !

9/01/2006 10:27:51 PM  
narayana said…
வணக்கம்.

உண்மை சுடும்!

சுடுகிறது!

இன்றும் தேவரினத்தோர் தலித்துகளையோ, மற்ற சாதியினரையோ ஏற்றுக்கொள்ள தயாரில்லை என்பதே நிதர்சனம்.

கல்லூரியில் வகுப்பெடுக்கும், நகரத்தில் வசிக்கும் சில தேவர்கள் மட்டும் வேண்டுமானால் விதி விலக்கு ஆக இருக்கலாம். ஆனால் கிராமங்களில் இன்னும் ஆயிரம் வருடங்கள் ஆனாலும் இதே நீடிக்கும்.

என் காதுக்கு வந்த ஒரு சேதி.

சிவகாசி, ராஜபாளையம் வட்டாரங்களில் இன்னும் தலித்துகள் கோவிலில் முடி காணிக்கை செலுத்தகூட சம மரியாதை கிடையாது. தேவர்களுக்கு மழிக்கும் நாவிதன் தலித்துகளுக்கு கோவிலில் வைத்து மழிப்பதில்லை. மழித்தால் தேவரைய்யா வீட்டு அரிவாள் அவனை கிழிக்கும். ஆனால் அதே நாவிதன் சிவகாசியிலோ, ராஜபாளையத்திலோ சலூன் வைத்திருந்தால் அங்கே தலித்துகளுக்கு மழிப்பு உண்டாம். காசு வாங்கி கொண்டு.

ஆண்டவன் முன் அனைவரும் சமமாம்!

எருமைச்சாணி. (Bullshit)

சலூனில்தான் சமத்துவம் போலிருக்கிறது.

9/02/2006 12:28:00 PM  
குமரன் எண்ணம் said…
இந்தியா இந்தியன் என்றெல்லாம் பெருமை பட விடாமல் வெட்கி தலை குனியும் விதமாக இந்த நிகழ்வுகள் உள்ளன. வருத்தம் என்னவெனில் இது போன்ற கொடுமைகள் இருப்பதே அறியாமல் இந்தியா என்னவோ முன்னேறிய நாடு எல்லா வளங்களும் இங்கு இருக்கின்றன, சமத்துவம் நிழவுகிறது என்றெல்லாம் தவறான எண்ணங்களைக் பலர் கொண்டிருப்பதுதான். சுதந்திரம் கிடைத்தும் மக்கள் இன்னும் அடிமையாகவே இருப்பது இந்தியாவில் தான் என்று என்னும் பொழுது நான் இந்தியன் என்பதில் வெட்கம் கொள்கிறேன்.

9/02/2006 02:16:23 PM  
சுல்தான் said…
அற்புதமான பதிவு.
எல்லோரும் இது குறித்து சிந்தித்தால் வழி பிறக்கும்.
தலித் மக்களோடு ஒட்டிப் பழகிப் பார்த்த போதுதான் அவர்களின் வலியை ஓரளவுக்காவது உணர முடிகிறது. அவர்கள் தவறே செய்யாத போது தண்டனையை அனுபவிக்க விடுவது பெரும் பாவம்.

சமீபத்தில் பொதிகையில் கேட்டது.
ஒரு பள்ளியில் சத்துணவு செய்யப்பட்டு சீண்டுவாரில்லாமல் வீணாய்ப் போய்க் கொண்டிருக்கிறது. குழந்தைகளை சாப்பிட அழைத்தால் ‘அவர்கள் செய்து நாங்கள் சாப்பிட மாட்டோம்’ என்று சொல்கிறார்களாம். பிஞ்சிலேயே நஞ்சை வைக்கும் மிகப் பெரும் கொடுமை.

தலித்களை மனிதர்களாக மதிக்கும் பண்பை குழந்தையிலிருந்தே கண்டிப்புடன் ஊட்ட வேண்டும். வந்தே மாதரம் சொல்வதை விடவும் ‘நாமனைவரும் உடன் பிறவா விட்டாலும் சகோதரர்களே’ என்ற உண்மையைச் சொல்லச் சொல்லி நடைமுறைப் படுத்த திட்டம் வகுத்து கற்றுத் தரப்பட வேண்டும்.

9/02/2006 10:50:09 PM  
Dharumi said…
வணக்கத்துடன்,
நீங்கள் சொல்லும் இரட்டை ஒட்டுரிமை பற்றி மேலெழுந்தவாரியாகத்தான் எனக்குத் தெரியும். இன்னும் தெரிந்து கொள்ள ஆவல். சரியான ஆளோ, புத்தகமோ இன்னும் கிடைக்கவில்லை.

(ஒரு திசை திருப்பல்: தெற்கு மாவட்டங்களில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களுக்கு நீங்கள் சொன்னது போல் கிறித்துவ மிஷனிரிகள் காரணம்தான்; ஆனால் மற்ற இடங்களில் அப்படி இல்லை என்றே நினைக்கிறேன்.)

மீண்டும் -டாபிக் மாத்தாம, தலித் விடுதலைக்கு முதல் படியான, அவர்களின் அதிகார பங்கேற்பை உறுதி செய்யும் வழிகளை பற்றி மட்டும் இங்கே பேசலாமே!

9/03/2006 03:14:14 PM  
பொன்ஸ் said…
//நமக்கு சுதந்திரம் வந்து 60 ஆண்டுகள் முடிந்து விட்டதாமே!
//
நாளுக்கு நாள் சந்தேகமாகத் தான் இருக்கிறது!!

9/03/2006 03:56:46 PM  
Dharumi said…
நெல்லைக் கிறுக்கன்,
//அவங்களும் முடிஞ்ச வர எதித்து போராடிக்கிட்டு தான் இருக்காக. //
அது பற்றாது என்பது என் ஆதங்கம். அதிலும் குறிப்பாக, அவர்கள் ‘சாதிக்குரியதென்று”
அவர்கள் மேல் ஏற்றி வைக்கப்பட்டுள்ள ‘குலத்தொழிலில்’ இருந்து அறவே வெளியேற வேண்டும்.

9/03/2006 04:46:37 PM  
Dharumi said…
என்றேன்றும் அன்புடன் பாலா,
நன்றி

9/03/2006 04:48:48 PM  
Dharumi said…
நாராயணா,
//சலூனில்தான் சமத்துவம் போலிருக்கிறது…//
இல்லை..இல்லை…10 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ,நேற்றுதான் முடி வெட்டுவதற்காக சலூனுக்குச் சென்றேன் – சலூன்காரர், பேரப்பிள்ளையோடு சென்றபோது மிகவும் கேட்டுக் கொண்டதால் !
தான் எப்படி கேவலமான பேச்சுக்கள் கேட்க வேண்டியதுள்ளது என்றார் – அதுவும் அந்த ஜாதியினரிடமிருந்துதான். பிள்ளைகளை நிச்சயம் இந்த வேலைக்கு அனுப்ப மாட்டேன் என்ற அவரது முடிவுக்கு என் சந்தோஷத்தைச் சொல்லிவிட்டு வந்தேன்.

9/03/2006 04:53:17 PM  
Dharumi said…
குமரன்,
இது உங்கள் மயில்தானா? வாசித்ததும் இந்த ஐயம் வந்தது!

9/03/2006 04:55:18 PM  
Dharumi said…
சுல்தான்,
முதல் முறையாக வந்துள்ளீர்கள் என நினைக்கிறேன். நன்றி

//தலித் மக்களோடு ஒட்டிப் பழகிப் பார்த்த போதுதான் அவர்களின் வலியை ஓரளவுக்காவது உணர முடிகிறது. ..//
symapthy, empathy – என்ற வார்த்தைகள் நினைவுக்கு வருகிறது. பழகிப் பார்ப்பவர்களுக்கே இப்படியென்றால், அனுபவிப்பவர்களுக்கு – அதுவும் காலங்காலமாய்…

9/03/2006 04:57:48 PM  
Dharumi said…
//நமக்கு சுதந்திரம் வந்து 60 ஆண்டுகள் முடிந்து விட்டதாமே!
//
நாளுக்கு நாள் சந்தேகமாகத் தான் இருக்கிறது!!

ஆம், பொன்ஸ். நமக்கோ சந்தேகம் மட்டும்;அவர்களுக்கோ அது நிச்சயமாகவே இருக்கிறது.

9/03/2006 04:59:18 PM  
தேன் துளி said…
எந்த வித வழிமுறைகளையும் செய்யாமல், வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தவும் செய்யாமல் நீங்களாகவே முன்னேறவேண்டும் என்று சொன்னால், அரசாங்கம் ஒன்று எதற்கு? உங்கள் பழைய பதிவுகளை எல்லாம் இனிமேல்தான் படிக்கவேண்டும்

9/03/2006 07:06:30 PM  
திரு said…
தருமி அய்யா,

தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் வாழ்வியல் எதார்த்த நிலையை அப்படியே இந்த பதிவில் பார்க்கிறேன்.

நீங்கள் முதல்வராக, ஆட்சித்தலைவராக இருந்து சொல்லியிருக்கிற தீர்வு திட்டங்கள் மாற்றத்தை உருவாக்கும் வல்லமையுள்ளவை. புறக்கணிக்கப்பட்டு அச்ச உணர்வு உருவாக்கி அடக்கப்பட்ட மக்களின் சக்தி ஒருங்கிணைந்தால் தான் விடுதலை பெற முடியும். அவர்கள் ஒன்று சேர்ந்து தங்களது சுதந்திரத்தை நிறுவ கூட்டு முயற்சி திட்டங்களே அவசியம். அப்படி ஒரு அமைப்பியல் மாற்றம் வந்தால் தலித் மக்களை புறக்கணிக்கிற தனிநபர்கள், அமைப்புகள், நிறுவனங்கள், சமூகம் அனைத்தும் மாறவேண்டிய சூழல் உருவாகும்.

தஞ்சை, கும்பகோணம், திருச்சி, மதுரை, நெல்லை, குமரிமாவட்டம் என பரவலாக தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் நிலையை கண்டவன் என்ற முறையில் சொல்கிறேன். இது ஏட்டுச்சுரைக்காயல்ல, உண்மை. உங்களுக்கு மாணவர் சொன்னது போன்ற வேறு விதமான அனுபவம் எனக்கு ஏற்பட்டது (அதை தனிப்பதிவாக விளக்குகிறேன்).

தலித் மக்கள் ஒன்று சேர்கிறார்கள், போராடுகிறார்கள் இருந்தும் சுதந்திரம் இன்னும் வரவில்லை. அதற்கு முக்கிய காரணம் நில உரிமை, வேலை, பொருளாதாரம் என பல காரணங்கள்.

சுதந்திரம் இன்னும் வரவில்லை தான்! அதிகார மையம் பிரித்தானியாவிலிருந்து புதுடில்லிக்கு மாறியிருக்கிறது. யூனியன் ஜாக் கொடியிலிருந்து மூவர்ண கொடிக்கு மாறியிருக்கிறோம்.

டில்லியில இருந்து வந்து சேர தொலைவு தானே அதாங்க காலதாமதமாகுது! :D

9/04/2006 03:39:46 AM  
narayana said…
இந்த பதிவிற்கு பசும்பொன் அவர்களிடம் இருந்து ஒரு பதிலை எதிர்பார்க்கிறேன்!

9/04/2006 12:01:23 PM  
Dharumi said…
வர வேண்டும் பத்மா..நாட்கள் பலவாகி விட்டன…

9/05/2006 10:33:44 AM  
Dharumi said…
This post has been removed by the author.

9/05/2006 10:43:04 AM  
Dharumi said…
திரு,

//தலித் மக்கள் ஒன்று சேர்கிறார்கள், போராடுகிறார்கள் …//

அப்படியா சொல்கிறீர்கள்?
மற்ற சாதிக்காரர்களையும் விட அவர்கள் பிளவு பட்டு நிற்பது மிகவும் வருத்தத்திற்குரியதாக இருக்கிறதே.
நீங்கள் சொல்வதுபோல், பொருளாதாரம் அதோடு கல்வி, மனத்துள் ஆழப்புதைந்து கிடக்கும் தாழ்வு மனப்பான்மை…எல்லாமாகச் சேர்ந்து கழுத்தில் கட்டிய கல்லாய், காலுக்கிட்ட விலங்காய் அழுத்துகின்றன.
விடியல் அருகில் தெரிவதாயில்லை என்பதே வருத்தம்.

9/05/2006 10:45:01 AM  
துளசி கோபால் said…
சாதிச் சனியனை ஒழிக்கவே முடியாதா?

எப்படி இப்படிப் பத்திக்கிட்டு எரியுது?

9/05/2006 10:55:58 AM  
குமரன் எண்ணம் said…
நீங்கள் என்னை எந்த குமரன் என்று நினைத்துக் கொண்டு சொல்கிறீர்கள் என்று தெரியவில்லை அனேகமாக ஆன்மீக குமரன் என்று என்னை நினைத்து விட்டீர்கள் என்று நினைக்கிறேன். நான் அவர் அல்ல. மேலும்
///
குமரன்,
இது உங்கள் மயில்தானா? வாசித்ததும் இந்த ஐயம் வந்தது!
///
என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். ஏன் இப்படி சொன்னீர்கள் என்று முழுமையாக புரியவில்லை. இப்பொழுதெல்லாம் சில காலங்களாக பப்களிலும், டிஸ்கோதேகளிலும் காலத்தைக் களித்து வரும் இளைஞர் இளைஞிகளைக் காணும் பொழுது. இவர்களுக்குத் தான் சுதந்திரம் என்பது முழுமையாக கிடைத்துள்ளதோ என்று தோன்றுகிறது. இவர்களுக்கெல்லாம் இது போன்ற மக்கள் இருக்கிறார்கள் துன்பப்படுகிறார்கள் என்று கூடத் தெரியாது. ஔசுதந்திரம் வாங்கி 60 ஆண்டுகளில் இன்னும் மக்கள் அடிமை படுத்தப் படுவதைக் கண்டால் இந்தியன் என்று என்னை நானே சொல்லிக் கொள்வதில் சிறுமைப் படுகிறேன்.

9/05/2006 11:15:37 AM  
G.Ragavan said…
மிகவும் வருத்தமாக இருக்கிறது. நீங்கள் சொல்லியிருப்பதெல்லாம் சரிதான். முதற்கண் அரசாங்கம் கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். ஆனால் அதெற்கெல்லாம் நேரமிருப்பதாகத் தெரியவில்லை. அம்மாக இருந்தால் அன்னதானம் செய்வதிலும் ஐயாவாக இருந்தால் கலர்டீவி தானம் செய்வதிலும் பொழுதைப் போக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஏதாவது கேட்டால் அழகு தமிழில் பழகு மொழியில் நாசூக்காக பதில் சொல்வதோடு சரி.

ஓட்டு வங்கியை மட்டுமே குறிவைத்துத்தான் அரசியல்வாதிகள் எல்லாரும் செயல்படுகிறார்கள் என்ற மட்டமான நிலையை ஒத்துக் கொள்வதே பலருக்குக் கசப்பாக இருக்கையில்…இந்தப் பிரச்சனையெல்லாம் ஒரு பிரச்சனையாகவே தெரியாது. வயிறு மட்டும் எரிந்து கொண்டேயிருக்கிறது.

9/05/2006 11:16:16 AM  
திரு said…
//மற்ற சாதிக்காரர்களையும் விட அவர்கள் பிளவு பட்டு நிற்பது மிகவும் வருத்தத்திற்குரியதாக இருக்கிறதே.//

பிளவுபட்டு இருந்தால் தானே மற்றவர்களுக்கு இலாபம். பிளவை உருவாக்குவது மற்றவர்கள் தானே! இது பார்ப்பனீய, சாதி எதிர்ப்பு போரில் வரலாற்று காலம் முதல் நடந்து வருவது தானே! அடக்கப்பட்டவன் தடைகளை தாண்டி ஒன்று சேர்வான். ஒன்று சேர வெறும் கல்வி மட்டுமல்ல நம்பிக்கை தரும் அனுபவங்களும் நிகழ்வுகளும் அவசியம். நம்பிக்கை தானே விடியலை உருவாக்க கொள்கையுடன் போராட வைக்கிறது.

ஊருக்கு ஒதுக்குப் புறத்தில் பேருந்திலிருந்து இறங்கி செருப்பை கையில் எடுத்து நடக்க நிற்பந்திக்கபட்டு அச்ச உணர்வில் தள்ளப்படுகிற தலித் மக்கள், அடக்குமுறையை மீறி செருப்பு அணிந்து நடக்க முயன்றால் அதுவே நம்பிக்கையின் முதல் அடி. அடுத்தவை தொடரும்… இந்த முதல் அடி எடுத்து வைப்பதே ஒரு மாபெரும் முயற்சியும் போராட்டமும். மற்ற எல்லா விடயங்களை விட காலங்காலமாக ஊட்டப்பட்ட அச்சமும், தாழ்வு உணர்வும் தலித் மக்கள் விடுதலைக்கு சவாலாக உள்ள காரணிகள். இது ஒரு தலைமுறை இடஒதுகீட்டால் மாறாது. வரலாற்று காலம் முதல் இன்றுவரையான பல போராட்டங்களிலிருந்து நாம் இது பற்றி கற்க நிறைய உள்ளது. மார்பை மறைத்தால் தண்டம் கட்ட வைத்த பார்ப்பனீயத்தை உடைத்து அழகான ஆடைகள் அணியவில்லையா நம் மக்கள்? பார்ப்பனீயமும் அதன் வர்ணாஸ்ரம கொள்கையும் இடஒதுக்கீடு சம்மட்டியால் உடையும், அரசியல் விழிப்புணர்வும் தொடர்ந்த தன்னலமற்ற போராட்டங்களும் விடியலை தரும்.

அரசியல்வாதிகள் பற்றி பேசும் முன்னர் இலக்கியவாதிகளாக, எழுத்தாளர்களாக தங்களை முன்னிறுத்துகிற பலரது சமூகநீதி பார்வையை கேள்வி எழுப்புவது நல்லது.

9/05/2006 04:14:35 PM  
டிசே தமிழன் said…
பல கேள்விகளை எழுப்பும் பதிவு. நன்றி தருமி.
…..
திருவின் கருத்துக்களோடு அதிகம் உடன்படமுடிகின்ற அதேவேளை தலித்துக்களின் இன்னும் தீவிரமாய் ஒன்றுபடமுடியாமைக்கான காரணங்கள் விரிவாக ஆராயப்படவேண்டும் என்று நினைக்கின்றேன். தலித்முரசில் தேர்தல்காலங்களிலும்…. பின்னாலும்… நேரடியாக களத்தில் செய்யப்பட்ட ஆய்வுகளை முன்வைத்து நீண்ட கட்டுரை http://www.keetru.com/dalithmurasu/jul06/azhakiya_periyavan.html)
எழுதியுள்ள அழகியபெரியவனும் இதேயேதான் வற்புறுத்துகின்றார் (there should be another link too). ஏனைய சாதிகள் ஒன்றிணைந்ததுமாதிரி ஏன் தலித்துக்கள் ஒன்றுபடமுடியாது (முக்கியமாய் இன்னும் எம்ஜிஆரின் தீவிர இரசிகர்களாய் இருந்து தலித்துக்கள் அதிமுகவை இன்றுவரை கேள்விகள் இல்லாது ஆதரிப்பது உட்பட) இருப்பதற்கான காரணங்கள் குறித்து தலித் அரசியல்வாதிகளும், தலித்துகள் மீது அக்கறை கொண்டவர்களும் அவசியம் யோசிக்கவேண்டும் என்கிறார். அண்ணல் அம்பேத்கார் கூறியதுமாதிரி, அரசியல் அதிகாரங்களை பெறுவதே தலித்துக்களின் விடுதலைக்கான ஒரே மார்க்கமாய் இருக்குமே தவிர வேறென்றும் இப்போதைக்கு நம்பிக்கை ஊட்டக்கூடிய மார்க்கங்களாய் தென்படவில்லை என்பதே நடைமுறை யதார்த்தம்.
…….
/அரசியல்வாதிகள் பற்றி பேசும் முன்னர் இலக்கியவாதிகளாக, எழுத்தாளர்களாக தங்களை முன்னிறுத்துகிற பலரது சமூகநீதி பார்வையை கேள்வி எழுப்புவது நல்லது./
திரு கூறுகின்ற இந்தப்புள்ளிகுறித்து அவதானம் நம அனைவருக்கும் அவசியமானது என்று நினைக்கின்றேன். முக்கியமாய் அண்மைக்காலமாய் (மீண்டும்) தேவர்களின் ஜாதிவெறியை மறைத்து, ‘வாளெடுக்கும் வீரர்களான’ பல படங்கள் வந்துகொண்டிருக்கின்றன. ஷங்கர் தனது படங்களில் பார்ப்பனர்களின் ‘பெருமிதங்களை” வாழைப்பழத்தில் ஊசியேற்றுவதுபோல ஏற்றுவதைக் கண்டிக்கவேண்டிய அவசியம் நமக்கிருப்பதுபோல, இவ்வாறு தேவர், கவுண்டர் பெருமைகளைப் பேசும் படங்களையும் கண்டித்து இனங்காண வேண்டும் என்று நினைக்கின்றேன். நன்றி.

9/06/2006 12:36:03 AM  
Dharumi said…
//எப்படி இப்படிப் பத்திக்கிட்டு எரியுது? //
அடிவயிறுதானே, துளசி. இன்னும் எத்தனை காலம்தான் இந்நிலையோ?

9/06/2006 09:20:10 AM  

> <

171. அனானிகளுக்கு மட்டும்…

 

 

இடப் பங்கீடு பற்றி விரிவாக எழுத வேண்டிய ஒரு நிலை திசைகளில் எழுத அழைக்கப்பட்டதால் ஏற்பட்ட பிறகே அதனைப் பற்றிய ஒரு முழுக் கண்ணோட்டம் எனக்குக் கிடைத்தது. கிடைத்த சேதிகளும் நடந்து வந்த, வருகின்ற விஷயங்களைப் பார்க்கும் போதுதான் ஒரு மிரட்சியே ஏற்பட்டது,

இடப்பங்கீட்டின் தேவை,
இதுவரை நடந்தேறிய நல்லதும் அல்லதும்,
இனி நடக்கவேண்டியவைகள்,
அதற்குள்ள முட்டுக்கட்டைகள்,
முட்டுக்கட்டை போடுபவர்களின் திறமை,
அவர்களின் மனப்பாங்கு,
எல்லாவற்றையும் விடவும்
UPSC தேர்வுகளில் நடக்கும் பித்தலாட்டங்கள்

இவைகள் எல்லாம என்னை உண்மையிலேயே மிகவும் பாதித்தன. அந்தப் பாதிப்பை நம் பதிவர்களோடவாவது பகிர்ந்து கொள்ள நினைத்து அக் கட்டுரையை என் பதிவுகளில் தொடர்ந்து இட்டேன். பலரின் கவனம் கவர வேண்டுவதற்காகவே அக்கட்டுரையைப் பகுதிகளாகப் பிரித்தும் இட்டேன்.

ஆயினும் நான் எதிர்பார்த்தது போல் இந்த விஷயம் அதிகம் பேரைப் போய்ச்சேர்ந்ததாகவோ, படித்தவர்களைப் பாதித்ததாகவோ தெரியவில்லை.அதற்குக் காரணமும் தெரியவில்லை. வழக்கமாக என் பதிவுகள் பக்கம் கொஞ்சமாவது எட்டிப் பார்த்துவிட்டுப் பின்னூட்டம் வெகு சிலராவது போடுவதுண்டு.  I would not touch it even with  a ten foot pole  என்பது மாதிரி யாரும் எட்டிகூடப் பார்க்கவில்லை.

ஒவ்வொரு semester இறுதியிலும் மாணவர்களிடமிருந்து ஒரு feedback வாங்குவதுண்டு – நான் வகுப்பு எடுத்த ‘அழகை’ப்பற்றி தெரிந்து கொள்வதற்காக. அந்த feedback எழுதும் போது மாணவர்கள் தங்கள் பெயரை எழுதக்கூடாது என்பது ஒரு விதி. அதைப் போலவே இப்போது ஒரு feedback எனக்கு வேண்டும். ஆகவே வழக்கமான என் விதியைத் தளர்த்தி உங்களிடமிருந்து முறையான, என் மாணவர்கள் இதுவரை தந்தது போன்ற முதிர்வான, பாரபட்சமற்ற, forthright கருத்துக்களை அனானியாக வந்தே தெரிவிக்க அழைக்கிறேன்.

எனக்குள் உள்ள கேள்விகள்:

1. ஏன் இந்தப் பதிவுகள் மற்ற என் பதிவுகளுக்குப் பெறும் கவனிப்பைக் கூட பெறவில்லை?

2. கட்டுரை உங்களிடம் எந்தத் தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லையா?

3. ‘நடப்பது நடந்தே தீரும்’, தலையெழுத்துப்படிதான் எல்லாம் நடக்கும்’, – என்பது போன்ற fatalist idea-வின் படி செல்லும் மனப்பாங்கு காரணமாக இருக்குமோ?

4. ‘இதெல்லாம் எனக்கு முன்னமேயே தெரியுமே’ என்பதா?

5. இதில் ஆச்சரியப்படவோ, வருத்தப்படவோ ஏதுமில்லையே என்பதா?

அனானிகளாக வந்து பதிலளிக்க அழைக்கிறேன்.

 

170 என்னதான் நடக்குது இங்க…?

  

தி.மு.க., அ.தி.மு.க. இரண்டிலேயும் இரண்டாவது ஆளாக எப்போதும் இருந்த – numero uno என்பதற்குப் பதில் numero doux ! ஆக இருந்த நெடுஞ்செழியன் மீதும் மற்ற அவரது தலைவி மேலும் சொத்துக் குவிப்பு வழக்கு போட்ட போது சொன்னார்: ‘இந்தக் கேசு எல்லாம் ஜுஜுபி; இதில தோற்றாலும் அடுத்து அப்பீல் போட மாட்டோமா? அப்படி இப்படி பல வருஷம் வழக்கு இழுத்துக்கிட்டே போகும். அதற்குள் எத்தனை பேர் இருப்போமோ, போவோமோ’. சும்மா சொல்லக்கூடாது; மனுஷன் தீர்க்கதரிசிதான். கேஸ் முடியறதுக்குள்ளேயே அவர் போய்ச்சேர்ந்துட்டார்.

பல குற்றவாளிங்க தப்பிச்சாலும் ஒரு நிரபராதிகூட தண்டிக்கப்பட்டு விடக்கூடாதுன்னு எந்த பெரிய மனுஷன் சொன்னாரோ தெரியலை; நம்ம ஊரு நீதிமன்றங்கள் முதல் பாதியை முழுசா – குற்றவாளிங்களை விட்டுடறதப் பத்தி சொல்றேன் – காப்பாத்திடுறாங்க. டான்ஸி கேஸ்ல கூட பாருங்க..நீதிபதி, ‘ ஏதோ நீங்களா பாத்து பெரிய மனசு பண்ணி அந்த நிலத்தைத் திருப்பி கொடுத்துட்டு, அதுக்குப் பொறவாட்டி வீட்ல தனியா உக்காந்து மோட்ட பாத்துக்கிட்டு நம்ம பண்ணினது சரிதானான்னு உங்களயே நீங்களே கேட்டுப் பாத்துக்குங்க ‘ அப்டின்னு ஒரு பிரமாதமான தீர்ப்பைக் கொடுத்தார்.

இதுக்கு ஏத்தது மாதிரியே நம்ம C.B.I. எடுத்து நடத்துற கேஸ்கள்ல முக்காலே முண்டாணி சரியாக வழக்கு பதிவு செய்யப்படவில்லை; தகுந்த ஆதாரங்கள் தரப்படவில்லை; குற்றப் பத்திரிக்கையை ஒழுங்கா பைண்டு பண்ணிக் கொடுக்கவில்லை – இப்படி ஏதோ ஒரு காரணம் காட்டி வழக்குக்களை டிஸ்போஸ் செய்துவிடுகின்றன நமது நீதிமன்றங்கள்.அது பத்தாதுன்னு நம்ம I.P.C. எப்படி எழுதுனாங்களோ, யார் எழுதுனாங்களோ, எதுக்கு எழுதுனாங்களோ யாருக்குத் தெரியும். ஓட்டைகளே அதிகம் போலும். ஒரு பானைன்னா அதில ஊத்துறதுக்கு வாய் வேணும், அதவிட்டுட்டு பானை பூரா ஓட்டை போட்டு வச்சா தண்ணி எங்க நிக்கும்.

இப்போ கூட பாருங்க..மும்பை தொடர் குண்டு வெடிப்பு கேஸ் – நடந்தது 1993; விசாரணை 1995-லிருந்து. விசாரணை முடிஞ்சது ஜூன் 30, 2003; கேசு நடந்த இந்த கால கட்டத்துக்குள்ள 11 பேரு மர்கயா;  பத்தாம் தேதி தீர்ப்பு வரும் என்று தினசரிகளில் செய்தி வந்ததும் பரவாயில்லையே இவ்வளவு சீக்கிரம் தீர்ப்பு சொல்லப் போறாங்களே, இன்னைக்கு அது என்னன்னு பார்த்து விடுவோம்னு நினச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். என்ன சொல்லுவாங்கன்னு ஓரளவு நினச்சு வச்சுருந்தேன். என்ன சொல்லுவாங்க…சாட்சிகள் எல்லோரும் முதலில் சொன்னதை பிறகு இல்லன்னு சொல்லியிருப்பாங்க..அல்லது C.B.I. கொடுத்த சான்றுகள் சரியாக நிரூபிக்கப் படவில்லை…அல்லது மனிதாபிமான அடிப்படையிலும், சஞ்சய் தத் ரசிகர்கள் ஏமாந்து வருத்தப்பட வாய்ப்பு இருப்பதாலும் இந்த வழக்கைத் தள்ளுபடி செய்றோம் அப்டின்னு எதிர்பார்த்தேன்.

ஆனா பாருங்க…நான் நினச்சுப் பார்க்காத ஒரு லா பாயிண்டு குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுக்குக் கிடைச்சிருச்சி. அபு சாலிம் எவ்வளவு நல்லவர்; வல்லவர். அவர் தொடர்பான ஒரு கேஸ் இன்னும் பெண்டிங். அதனால் இந்த கேசின் தீர்ப்பு ஒத்திவைக்கப் படுகிறது.  இதில் இன்னொரு விஷயம்: ” commencing delivery of judgment ” என்பதற்கும் ” commencement of judgment ” என்பதற்கும் உள்ள வித்தியாசம் பற்றி நீதிபதி ஒரு ‘ ஆங்கில வகுப்பு ‘ எடுத்திருக்கார். இப்படி ஒரு hair-splitting argument (தவறிப்போய் இதைத் தமிழில் சொன்னால், யாராவது contmept of court அப்டின்னு சொல்லி ஏதாவது பயமுறுத்துவாங்க…) எவ்வளவு தேவை பாருங்க.

நம்ம நீதி மன்றங்களில் என்னதான் நடக்கிறது? எந்த பெரிய ‘முதலை’யும் தண்டிக்கப்பட்டதாக வரலாறே கிடையாதா?  கீழ் கோர்ட்டில் ‘பூட்ட” கேசு அடுத்த கோர்ட்டில் ‘மறு உயிர்பெற்று’ துள்ளியெழுகின்றது. கீழே தூக்குத்தண்டனை என்றால் மேல் கோர்ட்டில் நிச்சயம் ஆயுள் தண்டனை; இப்படியே போகும் நமது நீதி பரிபாலனம்.

 

என்னமோ போங்க…ஒண்ணுமே புரியலை.

 

 

 

 

 

Š

168. சாதிகள் இருக்குதடி பாப்பா – முழுக்கட்டுரை


“It is certainly true that reservation for Other Backlward Classes will cause a lot of heart burning to others.  But should the mere fact of this heart burning be allowed to operate as a moral veto against social reform?  …It burns the heart of all whites when the blacks protest against apartheid in South Africa.  When the higher castes constituting less than 20% of the country’s population subjected the rest  to all manner of social injustice, it must have casued a lot of heart burning to the lower castes.  ……  Of all the spacious arguments advanced against reservation for backward classes, there is none which beats this one about “heart burning” in sheer sophistry.
In fact the Hindu society has always operated a very rigorous scheme of reservation, which was internalised through caste system. Ekalaiva (Mahabharata) lost his thumb and Shambhuk (Ramayana) his neck for their breach of caste rules of reservation. The present furor against reservations for Other Backward Classes is not aimed at the principle itself, but against the new class of beneficiaries as they are now clamouring for a share of the opportunities which were all along monopolised by the higher castes.” (Mandal Commission Report – chapter XIII)
“OBCs constitute 12.55% of the total number of Central Government employees whereas their aggregate propulation is 52%.  Their representation in Class I jobs is 4.69%,  less than 1/10th of their population to the country’s total population. (Mandal Commission Report – Chapter XIV)

  I.  முதல் பகுதி
இட ஒதுக்கீடு பற்றிய ஒரு வரலாற்றுக் குறிப்பு:
1857-ல் ஆரம்பித்த ஒரு புரட்சியும், 1909,1919 -களில் நம்மை ஆண்ட ஆங்கிலேயர்கள் தங்கள் ஆட்சியை நிலை நிறுத்தவேண்டுமாயின் இந்நாட்டு மக்களையும் அரசுப்பணியில் அமர்த்தினால்தான் முடியும் என்ற கருத்தில் புதிய சட்ட திட்டங்கள் கொண்டுவந்து ( J.S. Mill ) நமக்கு ஆங்கிலேயரின் அரசுப் பணியில் சேரும் வழி பிறந்தது.  1928  -  COMMUNAL G.O. – மேற்கண்ட திட்டத்தின் தொடர்பாகவே…தமிழ்நாட்டில் மட்டும் – அனைத்து தமிழ்மக்களும் 5 வகுப்புகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு அனைத்து அரசுப்பணிகளும் அவர்களுக்குப் பிரித்து அளிக்கப்பட்டன. இத்திட்டம்  சமூக நீதிக்காகத்  தோன்றிய  நீதிக்கட்சியின் முத்தையா முதலியாரால் மதராஸ் ராஜதானியில்  கொண்டு  வரப்பட்டது.
1940 – முதல் தமிழ்நாட்டில் மட்டும் – உயர் கல்விக்கும், தொழிற்கல்விக்கும் மேற்கண்ட ஒதுக்கீடுகள் அளிக்கப்பட்டன.
1947 – முதல் தமிழ்நாட்டில் மட்டும் 5 வகுப்பினர் என்பது 6ஆக பிரிக்கபட்டு மேற்கண்ட ஒதுக்கீடுகள் அளிக்கப்பட்டன.
26.01.19550 - நாடு குடியரசானபோது இந்திய அரசியலமைப்பு விதி 16 (4) B.C., S.C., S.T. ஆகிய மூன்று பிரிவினருக்கு அரசுப்பணிகளில் மட்டும் இட ஒதுக்கீடு அளிக்க வழி`செய்தது.
இந்த விதியைச் சார்ந்து, சென்னை மாகாணத்தில் அளிக்கப்பட்டு வந்த வகுப்புவாரி அடிப்படை செல்லாது என்று சென்னை உயர்நீதி மன்றமும், உச்ச நீதிமன்றமும் தீர்ப்பளித்தன. 1950 – ‘ 51 – இத்தீர்ப்பை எதிர்த்து தமிழ் நாட்டில் பெரியாரின் போராட்டமும் அம்பேத்காரின் முயற்சியாலும் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் புது விதி ஒன்று – 15 (4) சேர்க்கப்பட்டது.
மீண்டும் சென்னை மாகாணத்தில் மொத்த அரசுப் பணிகள் முன்பு போலவே 6 வகுப்பாருக்குப் பிரித்தளிக்கப்பட்டன.
1954 முதல்  1971 வரை – தமிழ்நாட்டில் பிற்படுத்தப் பட்டோருக்கு25 % இடங்களும், பட்டியல் குலத்தாருக்கு 16% இடங்களும், ஆக 41% இடங்கள் மட்டுமே பிரித்தளிக்கப்பட்டன.
1972 முதல் 31.1.1980 முடிய – பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு: 31%; பட்டியல் குலத்தாருக்கு: 18%
1.1.1979-ல் பிரதமர் மொரார்ஜியால் மண்டல் குழு அமைக்கப் பட்டது.
1.2.1980 முதல் – தமிழ் நாட்டில் பிற்படுத்தப் பட்டோருக்கு 50%; பட்டியல் குலத்தாருக்கு 18%;
1989 முதல் -தமிழ் நாட்டில்  பிற்படுத்தப் பட்டோருக்கு 50%; பட்டியல் குலத்தாருக்கு 18%; முதல் முறையாக பழங்குடியினருக்கு 1%  — ஆக 69% இடங்கள் பிரித்தளிக்கப்பட்டன. இதில் பிற்படுத்தப் பட்டோருக்கான 50% ல் 20% மிக பிற்படுத்தப்பட்டோருக்குப் பிரித்து அளிக்கப்பட்டன.
1977 முதல் ‘பொதுக்கல்வி’ பொது அதிகாரப்பட்டியலுக்கு (concurrent list) மாற்றப் பட்டதால் மாநில அரசுகளுக்கு எந்த அதிகாரமும், மேலாண்மை உரிமையும் இல்லாது போயிற்று.
1980களின் ஆரம்பத்திலிருந்தே கல்விக்கு நிதி ஒதுக்கீடு குறைந்தமையால் தனியார் கல்வி நிறுவனங்கள் நிறைய தோன்ற ஆரம்பித்துவிட்டன. இக்கல்வி நிலையங்கள் அந்தந்த மாநிலத்தில் நடப்பில் உள்ள இட ஒதுக்கீட்டுக் கொள்கையை ஏற்று நடைமுறைப்படுத்துவது கட்டாயமாக நடப்பில் இருந்தது. மாணவர் சேர்க்கை, படிப்பு இவைகளுக்கான கட்டணம் எவ்வளவு என்பதையும் மாநில அரசே நிர்ணயிக்கும் என்றும் இருந்தது.
12.10.2005ல் உச்ச நீதி மன்றம் மேற்பட்ட நடப்பு செல்லாது என்று தீர்ப்பளித்தது.
இத்தீர்ப்பின் விளைவுகள் ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பு மக்களின் உயர் கல்வி பெறும் வாய்ப்பை அடியோடு தடுப்பவை ஆகும்.  மாணவர் சேர்ப்புக்காக இக்கல்வி நிறுவனங்கள் பெறும் பெருந்தொகை (capitation fee) ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் கல்வியாசைகளை நிராசையாக்கின.  பணம் இருந்தால் போதும்.  so called ‘merit’ என்பதற்கு எந்த மரியாதையும் கிடையாது என்ற நிலை வேரூன்றியது. ஆகவே இதை எதிர்த்து சட்டத்திருத்தம் ஒன்று கொண்டு வரவேண்டுமென்ற கோரிக்கையோடு பரவலான அரசியல், சமூக அமைப்புகளும் மத்திய அரசுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்தனர். இதே சமயத்தில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர், திரு இ.எம். சுதர்சன நாச்சியப்பன் தலைமையில் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஆய்வுக் குழுவும் சட்ட திருத்தம் தேவையென்று பரிந்துரை செய்தது.
20.12.2005 அன்று புதிய 104வது சட்ட திருத்தமாக புதிய உள்விதி ஒன்றை – 15 (5)  – பாராளுமன்றம் நிறைவேற்றியது.
விதி 15 (5) : -  “………. சமுதாயத்திலும் கல்வியிலும் பின் தங்கிய எந்த வகுப்புக் குடிமக்களுக்கும் அல்லது பட்டியல் குலத்தினருக்கும் மற்றும் பழங்குடியினருக்கும் இவ்வகுப்பினரின் முன்னேற்றங் கருதி, இவர்களுக்கென்று கல்வி நிறுவனங்களில் சேர்வதற்காக உள்ள ஏற்பாடு எதையும் சட்ட ஏற்பின் மூலம் (by law) – அரசிடம் நிதி உதவி பெறுகிற அல்லது நிதி உதவிபெறாத நிறுவனங்களில் அரசு செய்வதைத் தடுக்காது. அரசமைப்பு விதி 30(1) இன்படி மதச் சிறுபான்மையினர் நடத்தும் கல்வி நிறுவனங்களுக்கு இவ்விதி பொருந்தாது.”¼br /> ¼br /> 1955-லேயே பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கு மைய அரசு கல்வியிலும், அரசு வேலைகளிலும் வழங்கப்பட்டிருக்க வேண்டிய இட ஒதுக்கீட்டிற்கு, 1994 வரை மண்டலின் பரிந்துரைக்காகக் காத்திருந்து மைய அரசின் வேலையில் மட்டுமே இட ஒதுக்கீடு பெற முடிந்தது. கல்விக்கான முழுமையான் இட ஒதுக்கீட்டை மறுப்பது 60 விழுக்காடாக உள்ள 60 கோடிக்கும் மேற்பட்ட மக்களின் உயர்கல்வி பெறும் உரிமையை மறுப்பதாகும்.
அதிலும் சிறப்பாக, முழுக்க முழுக்க மத்திய அரசின் உதவித் தொகையால் நடந்து வரும்
14 Central Govt. Universities
 7  IITs
6  IIMs
6  IIScs
54 தொழில்-வணிகப் பயிற்சி நிறுவங்கள் (உள்நோக்கத்துடன்) மைய அரசின் பிடியில் இருந்து வந்துள்ள இந்த உயர் கல்வி நிறுவங்களில் 50 ஆண்டு காலமாக ஒரே ஒரு விழுக்காடு இட ஒதுக்கீடுகூட பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு அளிக்கப் படவில்லை. இந்த நிறுவனங்களுக்கு அளிக்கப்படும் உதவித் தொகை முழுக்க முழுக்க மக்களின் வரிப் பணம் – அதிலும் 60 கோடிக்கும் மேலான OBC, BC, SC, & ST செலுத்தும் வரிப்பணமே.
மத்திய அரசின் அதிகாரப் பட்டியலில் உள்ள பதிவு எண்கள் 62, 63. 64-ல் கண்ட மேற்சொன்ன எல்லா மத்திய அரசுக் கல்வி நிறுவங்களிலும், பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு 27% இட ஒதுக்கீடு செய்து நியாயம் வழங்க வேண்டிய கடமை அரசுக்கு உள்ளது – இதற்கு வரும் நியாயமற்ற எதிர்ப்புகள் எவ்வளவாயினும்.
II.  இரண்டாம் பகுதி.
ஏன் வேண்டும் இட ஒதுக்கீடு?:
சாதிகளை இன்றே தூக்கியெறியுங்கள்; இட ஒதுக்கீடும் ஒரு மண்ணும் யாருக்கும் தேவையில்லை.

ஆனல் முதலில் சொன்னது நடக்குமா? நடப்பதற்குறிய எந்த அறிகுறியும் இல்லை. சனாதன தர்மமும் நிலைக்க வேண்டும்; சமூக நீதியும் கிடையாது என்பது என்னவிதமான மனப்பாங்கு?
ஆண்டாண்டு காலமாய் நம் சமூகத்தைப் பீடித்துள்ள சாதி என்னும் வியாதி ஒழிந்து, பிறப்பினால் எந்த மனிதனும் உயர்ந்தவனோ தாழ்ந்தவனோ இல்லை என்ற சமத்துவ சமுதாயம் ஏற்படும் என்ற நம்பிக்கைக் கீற்றைக் கூடக் காண முடியாத இன்றைய சூழ்நிலையின் நிதர்சனங்களை நாம் எதிர்கொண்டே ஆகவேண்டும். சாதிகள் இல்லை என்றோ, ‘நம்மைப் போன்றவர்களுங்கூட’ சாதிப் பிரிவினைகளைப் பற்றிப் பேசுவது தவறு என்றோ நினைத்தால் நாம் கண்களை மூடிக்கொண்ட பூனைகளாகத்தான் இருப்போம். நம்மிடையே சாதிகளும், சாதீய உணர்வுகளும் ஆழமாகவே பதிந்துள்ளன. சாதிகளால் கட்டமைக்கப்பட்ட சமூக ஏற்றத் தாழ்வுகள் எங்கும் நீக்கமற நிறைந்தே இருக்கின்றன.  கீழ்நிலை படுத்தப்பட்டவரைப் பார்த்து, அவருக்குச் சாதீயத் தரவரிசையில் சற்றே மேலேயுள்ளவர்கள் ‘அவன்’ மேலே வந்துவிடக்கூடாதே என்ற நச்சு நினைவோடு ‘கீழ்சாதிக்காரன்’ எப்போதுமே தன் அடிமையாகவும் தான் எப்போதுமே ‘ஆண்டானாகவும்’ இருக்கவேண்டும் என்ற மன வெறியை எல்லா சாதி நிலைகளிலும் பார்க்க முடிகிறது.  இந்தக் காழ்ப்பு உணர்வு வெறியாக மாறி நித்தம் நித்தம் நம் முன் நடந்தேறும் கொடூர நடப்புகள்தான் எத்தனை எத்தனை. வெண்மணியும், திண்ணியமும், பாப்பாரப்பட்டி, கீரிப்பட்டி நடப்புகளும் ஒரு புறம் என்றால், கையில் செருப்புகளோடும், விளக்குமாறுகளோடு நடத்தப்படும் ‘புனிதப் போராட்டங்கள்’ மறுபுறம். அதிலும் இந்த இரண்டாம் வகை புனிதப் போராட்டங்கள் இருவகையில் மிகத் தரம் குறைந்தவைகள்:
ஒன்று:  இந்த விளக்குமாறுப் போராட்டங்கள் வெற்றி பெருமாயின், காலங்காலமாய் இருந்து வரும் சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகள் இன்னும் பல காலத்துக்கும் தொடரும்.
இரண்டாவது: தங்களையே முற்படுத்திக்கொண்டோர் தன் சக மனிதனை கேவலமாகவும், அவன்  என்றும் எப்போதும் தனக்கு இணையில்லை என்ற  அகம்பாவ நினைப்பையும் வெளிச்சம் போட்டுக் காண்பிக்கும் கீழ்த்தரம்தான் இப்போராட்டங்கள் என்று நமக்கு விளக்குகின்றன. தங்களையே, தங்கள் உள்ளக் கிடக்கையையே அவர்கள் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியிருக்கிறார்கள். இதற்கு மேலும் அந்தப் போராட்டங்களில் உள்ளடங்கியிருக்கும் ‘தத்துவங்களைப்’ பற்றி – பலரும் விமர்சித்ததற்குப் பின் – பேசாமல் விடுவதே நல்லது.
நம் சமூக உயர்வில் பங்களிக்காதவர் யார்? ஏதோ ஒரு வழியில் அரசுக்கு வரும் வருமானத்தில் ஒவ்வொருவரும் பங்களிக்கவில்லையா? அப்படியானால் அரசு தரும் service-களில் எல்லோருக்கும் பங்குபெற உரிமை உண்டா இல்லையா? அந்த உரிமை மத நம்பிக்கைகளால் சமூகத்தின் ஒரு பெரும் பிரிவினருக்கு – 75% விழுக்காட்டுக்கு மேல் – மறுக்கப்பட்டு வந்துள்ளது உண்மையில்லையா? மறுக்கப்பட்ட உரிமைகளைப் பெற அவர்களுக்குச் ‘சலுகைகள்’ என்ற பெயரிலாவது இனியாவது புதிய கதவுகளைத் திறப்பது அரசின் முதல் கடமை இல்லையா?¼br /> ¼br /> இடஒதுக்கீடு ஏன் என்ற கேள்விக்கு ஒரே வரியிலும் பதில் தரமுடியும்: To provide level playing field என்பதே அது. மண்டல் தன் அறிக்கையில் கூறுவது: ” சமமானவர்களிடம்தான் சமத்துவம் இருக்க முடியும். சமமாக இல்லாதவர்களை சம்மானவர்களாகக் கருதுவதே சமத்துவமின்மை ஆகும்.”  ஒரே அமைப்பில் ஒரு பகுதியினர் கல்வியோடு தொடர்பு கொண்டவர்களாகவும், மற்றொரு பகுதியினர் பொது சமூகநலனுக்காக ‘உழைக்கும் வர்க்கமாகவும்’  பிரிக்கப்பட்டு வெகுகாலமாய் பிரித்து வைக்கப்பட்ட ஒரே காரணத்தால் மட்டுமே தங்களை ‘அறிவாளிகளாகப்’  புனைந்து கொண்டு கல்வி தங்களுக்கே உரிய ஒரு விஷயமாகக் கற்பித்துக்கொண்டு இருப்பதுவும், மற்றவருக்குத் ‘தகுதி’ இல்லையென்ற கூற்றை கோயபல்ஸ் தனமாக திரும்ப திரும்பக் கூறிக் கொண்டிருப்பது இன்னும் எத்தனை நூற்றாண்டுகளுக்கு செல்லுபடியாகும்? (தகுதி, திறமை பற்றியப் பிரச்சனைகளைத் தனியாக, அடுத்ததாகப் பேசுவோம்).
நாம் எப்போதுமே அண்ணாந்து பார்க்கும் அமெரிக்க நாட்டில் 1964-லேயே Proactive Employment Law என்ற சம வேலைவாய்ப்புச் சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது. இதனால் மக்கள் தொகை, race – இவைகளின் அடிப்படையில் வேலை வாய்ப்பு அளிக்கப்பட வேண்டும் என்பது அரசு வேலைகளுக்கு மட்டுமின்றி தனியார் துறைகளுக்கும் பொருந்தும் என்ற சட்டம் இயற்றப் பட்டுள்ளதே.  சரியான இன்னுமொரு சான்று வேண்டுமெனின், டெட்ராய்ட் மாநிலத்தில் பாதிக்கு மேல் ஆஃப்ரோ-அமெரிக்கர்கள் இருந்தும் பல அரசு வேலைகளில் அதுவும் காவல் துறையில் மேல்பதவியிலிருப்பவர்கள் பலரும் வெள்ளையர்கள் என்பதை எதிர்ப்பு செய்தமையால், 50:50 என்ற அளவில் இரு சாராருக்கும் பதவிகள் கொடுக்கப் பட அதை எதிர்த்து வெள்ளையர் நீதி  மன்றம் சென்ற போது நீதி மன்றம் விகிதாசார அடிப்படையில் பதவிகள் கொடுக்கப்படுவதே சரியென்று தீர்ப்பும் அளித்தது.
ஆனால் நம் நாட்டில் இப்படி ஒரு தீர்ப்பை இன்னும் பல ஆண்டுகளுக்கு எதிர்பார்க்கவே முடியாது. ஏனெனில் இங்கே ஒரு பக்க நியாயம்  – அதுவும் முற்படுத்திக்கொண்டோரின் நியாயம் – மட்டுமே படியேறும். ஏனெனில் இதுவரை உச்ச நீதி மன்றத்தில் நீதியரசர்களாக இருந்தவர்கள் மொத்தம் 270; அதில் நான்கு பேர் மட்டுமே  தாழ்த்தப்பட்டோர்.  இதுவரை இட ஒதுக்கீடு தொடர்பான பல வழக்குகள் நம் நீதியரசர்கள் முன் தோல்வியடைவதே வாடிக்கை. அதிலும் நம் நீதியரசர்கள் எப்போதும் இந்த விஷயத்தில் மிகவும் proactive -ஆக இருப்பது கண்கூடு. 1950- ஆம் ஆண்டில் சண்பகம் துரைராஜ் என்ற தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த ப்ராமணப் பெண்  சென்னை உயர் நீதி மன்றத்தில் மருத்துவக் கல்லூரிகளில் உள்ள இட ஒதுக்கீட்டை எதிர்த்து ஒரு வழக்கு தொடுக்கப்படுகிறது. பொதுவாக, கல்லூரியில்  – பெயரளவிலாவது – பயிலப் போகும் மாணவர்களின் பெயரில் இம்மாதிரி வழக்குகள் தொடுக்கப்பட வேண்டும். ஆனால் இங்கு யாரோ ஒருவர் – மருத்துவப் படிப்போடு தொடர்பேதுமில்லாதவர் – வழக்கு ஒன்று போடுகிறார். ஸ்ரீனிவாசன் என்ற பொறியிய்யல் மாணவரும் இது போன்ற ஒரு வழக்கைத் தொடுக்கிறார், நீதியரசர் S.R.Das – அவர் சாதி என்ன என்பதை இங்கே குறிப்பிட்டால்தான் எல்லோருக்கும் தெரியுமா, என்ன..? – உடனே அந்த வழக்கை எடுத்து, எடுத்த வேகத்தில் இட ஒதுக்கீட்டிர்கு எதிர்ப்பான தீர்ப்பை அ(ழி)ளிக்கிறார். வழக்கு உச்ச நீதி மன்றத்திற்கு செல்கிறது. அங்கே உள்ள ‘பென்ச்’சில் ஒரு நீதியரசர் மட்டும் இஸ்லாமியர்; மற்றவர் வழக்கம்போல். ஆகவே அங்கும் அதே தீர்ப்பு. இதிலும் ஒரு நல்லது நடந்தது. இத்தீர்ப்புகளுக்கு எதிராக பெரியாரால் தமிழ்நாட்டில் எழுந்த போராட்டமும், தில்லியில் அம்பேத்காரின் முயற்சியாலும் இட ஒதுக்கீடு அரசியலமைப்புச் சட்டமாக மாறிற்று. நன்றி அந்தப் பெண்மணிக்கு; வழக்கில் தொடர்புள்ள அத்தனை நீதிபதிகளுக்கும்தான்!
அன்று நடந்தது இன்றும் தொடர்கிறது. 2005-ல் நடந்த இனாம்தார் வழக்கில் தனியார் கல்லூரிகளில் இட ஒதுக்கீடு கூடாது என்றும் நம் நீதியரசர்கள் தீர்ப்பளித்துள்ளார்கள். சொந்தக் காசில் கல்லூரி நடத்துகிறார்கள் என்ற கோஷம் அவ்வப்போது வரும்.  ஆனால் வசதியாக, கல்விக்கூடங்களை நடத்துவதால் – அதுவும் இப்போதெல்லாம் அதுவும் ஒரு வியாபாரம்தான் என்பது யாருக்குத்தான் தெரியாது – கல்லூரி நிர்வாகிககளுக்கு அரசிடமிருந்து கிடைக்கும் பல உதவிகள், சலுகைகள் ( tax exemption on land, buildings, vehicles; exemption from land ceiling etc..etc..) மக்கள் தரும் வரிப்பணத்திலிருந்துதான் என்பதை வசதியாக மறந்துவிடுகிறார்கள் நம் நீதியரசர்களும், ஏனைய தனியார் கல்லூரிகளுக்கு வக்காலத்து வாங்குபவர்களும்.
இட ஒதுக்கீட்டை அனுமதித்தால் சமத்துவம் (equality) இல்லாமல் போய்விடும் என்று முற்படுத்திக்கொண்டோர் சொல்லுகிறார்கள். அதுவும் அவர்களது ‘விளக்குமாறு போராட்டத்தில்’ இந்த ‘வசனம்’ அடிக்கடி பலர் வாயிலிருந்தும் வந்தது. சமூகத்தில் சமத்துவம் உள்ளதா? இல்லாமலிருப்பின் அதற்குரிய காரணிகள் என்ன? யார்?  சமூகத்தில் சமத்துவத்தை மறுப்பவர்கள், சமத்துவம் பிறப்பினாலாயே இல்லை என்பவர்கள் கல்வி வாய்ப்பில் சமத்துவம் பேசுகிறார்கள். சமூகத்தில் சமத்துவத்தைக் கொண்டு வருவதற்காகத்தானே கல்வியில் முடக்கப்பட்டவர்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்க வேண்டியதுள்ளது.  இந்திய சமூகத்தில் 5% மட்டுமே ப்ராமணர்கள்; ஏனைய முன்னேறிய பிரிவினர்களையும் சேர்த்தால் இவர்கள் மொத்தம் 15% மட்டுமே. சமூகத்தில் இருக்கும் மக்களுக்கு அவரவர் மக்கள் தொகைப்படி ‘விகிதாச்சார இட ஒதுக்கீடு’ (proportional reservation) செய்திருந்தால்  இன்று இவர்கள் 75முதல் 85% விழுக்காடு வரை ஆக்கிரமித்து இருக்க முடியுமா? ( எங்களிடம் ‘திறமை’ இருந்ததால் மேலே வந்தோம் என்று யாரும் இந்த இடத்தில் சொல்ல நினைத்தால் கொஞ்சம் பொறுங்கள்.)
வேறொன்றுமில்லை. ஓரளவேனும் இருக்கும் இப்போதைய இட ஒதுக்கீட்டினால் பிற்படுத்தப் பட்டோர், தாழ்த்தப்பட்டோர் சிறிது சிறிதாக முன்னேற்றம் கண்டு வருகிறார்கள். இதனால்,இட ஒதுக்கீட்டையே ஒழிக்க முயலுகிறார்கள். முற்படுத்திக்கொண்டவர்களுக்கு மட்டுமே உரியது முன்னேற்றம் என்ற “நல்லெண்ணமே” இதற்கெல்லாம் காரணம். ஓட்டப் பந்தயத்தில் தனக்கு முந்திய இடத்தில் இருப்பவனை முந்துவதே  ஒவ்வொரு ஓட்டப் பந்தயக்காரனின் முனைப்பாக இருக்கும். ஆகவேதான் சாதித் தரவரிசைகளில் கடைசிப் படிக்கட்டில் வைக்கப்பட்ட தலித்துகளின் முன்னேற்றம் அவர்களுக்கு சற்றே மேற்பட்ட படியில் வைக்கப்பட்டுள்ள தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு எரிச்சலை மூட்டுகிறது. இவர்கள் எல்லோரும் ஓரளவாவது முன்னேறுவது இதுவரை முதலிடத்தில் இருப்பவர்களுக்கு எரிச்சலை மூட்டுகிறது.
 

III. மூன்றாம் பகுதி
திறமையும், இட ஒதுக்கீடும்:

இட ஒதுக்கீட்டின் மூலம் வரும் மாணவர்கள் திறமை இல்லாதவர்களாக இருப்பார்கள்; ஆகவே இட ஒதுக்கீடு கூடவே கூடாது.
தரத்திற்கு முதலிடம் கொடுத்தால்தான் நாடு உண்மையான முன்னேற்றம் காண முடியும்.  ஆகவே இட ஒதுக்கீடு கூடாது. அதுவும் உயர் கல்வியில் கூடவே கூடாது.¼br /> ¼br /> ஏகலைவனும், சம்புகனும்தான் நினைவுக்கு வந்து தொலைக்கிறார்கள். ராமாயணமும், மகாபாரதமும் இன்னும் முடியவேயில்லை.

**தனியார் பொறியியல் கல்லூரிகளிலும், மருத்துவக் கல்லூரிகளிலும் வெறும் பாஸ் மார்க் வாங்கினாலே போதும்; அவர்களை எங்கள் கோட்டாவில் சேர்த்துக்கொள்ள உரிமை தர வேண்டும் என்று கல்லூரிகள் கேட்ட போது   -  இப்போது தரம் பற்றிப் பேசுவர்கள் எங்கே போனார்கள்?
**NRI மாணவர்களுக்கும் இதே போல் எவ்விதக் கட்டுப்பாடும் இன்றி மருத்துவக் கல்லூரி இடங்கள் ‘ஏலம்’ விடப்படும்போது   -  இப்போது தரம் பற்றிப் பேசுவர்கள் எங்கே போனார்கள்?
தமிழ்நாட்டைப் பொருத்த மட்டிலுமாவது எல்லோருக்குமே தெரியுமே – உயர் கல்விக்குரிய நுழைவுத்தேர்வுகளில் cut-off மதிப்பெண்கள் எப்படி உள்ளன என்று.  இதற்குப் பிறகும் இன்னும் அதே பல்லவியை எத்தனை நாட்களுக்கு ‘ப்ரஸ்தாபித்து’க் கொண்டே இருப்பது?

cut-off மதிப்பெண்களில்தான் அதிக ஏற்றத்தாழ்வு இல்லையே; பின் எதற்காக இன்னும் இட ஒதுக்கீடு என்றொரு கேள்வி பலரிடமிருந்து. – இட ஒதுக்கீடு ஏன் என்ற கேள்விக்குரிய பதில் அவர்களுக்குப் புரியவில்லை அல்லது புரிந்து கொள்ள மறுக்கிறார்கள் என்பதே பொருள்.
1950கள் வரை முற்படுத்திக்கொண்ட சாதியினர் அனைவரும் மிகவும் புத்திசாலிகள், நன்றாகப் படிப்பவர்கள் என்றொரு ‘மாயை’ இருந்து வந்தது என்னவோ உண்மைதான்.  ஆனால் இந்த மாயை, 60-களிலேயே சரியத் தொடங்கி, இன்றைக்கு அது முற்றிலுமாகத் துடைக்கப்பட்டு விட்டது. ஆராய்ச்சி, மருத்துவம், நீதித்துறை, ஆடிட்டிங், எழுத்து, ஊடகங்கள், படைப்பாளர்கள் – என்று அவர்கள் மட்டுமே கோலோச்சிய நிலையா இன்று? எல்லோரும்,  எங்கும் எதிலும் என நீக்கமற நிறைந்திருப்பது மட்டுமின்றி, இன்றைய டாப் – 2 என கருதப்படும் கம்ப்யூட்டர், biotechnology என்ற இரு துறைகளிலுமே முற்படுத்திக்கொண்டோர், தாழ்த்தப்பட்டோர், பிற்படுத்தப் பட்டோர் அனைவருமே சமமான அளவு தங்கள்  திறமைகளை காண்பித்துக் கொண்டிருக்கிறார்களே.

‘அவனுக்குத்தன் படிப்பு வரும்; இவனுக்கெல்லாம் படிப்பா?’ என்ற மமதையான நேற்றைய பேச்சு  இன்று செல்லுபடியாகுமா? திறமைகள் எல்லோரிடமும் உண்டு; எல்லோரிடமும் அதற்குரிய ஜீன்கள் உண்டு. அவைகளைக் வெளிக்கொணரத் தேவையானது சாதி அடையாளம் – caste label – இல்லை; வாய்ப்புகள் மட்டுமே. இருட்டுக்குள்ளேயே வைத்திருந்த செடியை வெயிலுக்குக் கொண்டு வந்ததும் வீறுகொண்டு வளருமே, அது போல தாழ்த்தப் பட்டவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் புதிய வாய்ப்புகள் தரும் உத்வேகங்கள் அவர்களை வேகமாகவே முன்னெடுத்துச் செல்ல வைக்கும். இதுவரை மறுக்கப்பட்ட வாய்ப்புகளைத் தங்கள் உரிமைகளாக அவர்கள் கேட்கிறார்கள். ஆனால் ‘விளக்குமாறு போராட்டக்காரர்களோ’ அவர்களையெல்லாம் இப்போது இருக்கும் இடத்திலேயே வைக்கவேண்டும் என்ற தங்கள் மன நிலையை, மன வக்கிரத்தைத் தான் காண்பிக்கிறார்கள்.
அவ்வளவு ஏன்? “….இன்னும்கூட அனைத்திந்திய அளவில் வழங்கப்படும் படைப்பாக்கத்திற்கான பரிசு – Innovation Awards – பெறுவோரில் 60-70% பேர் பள்ளிப் படிப்பையே பாதியில் நிறுத்தியவர்கள்” என்கிறார் IIM -A முனைவர் அனில் குப்தா. அப்படியென்றால் IIM-ல் படித்த மாணவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்று கேட்டால், நம் வரிப்பணத்தில்  பெரிய  படிப்பு படித்துவிட்டு பெரிய சம்பளத்திற்காக அயல் நாடுகளுக்குப்  பயணம் போய்விடுகிறார்கள்.
வரலாற்றிலிருந்து இன்னொரு பக்கம்:
இட ஒதுக்கீட்டை  மறுக்கும் முற்படுத்திக் கொண்டோரின் தகுதி, திறமை  குறித்து  சந்திரபான்  பிரசாத் என்பவர் Pioneer  நாளிதழில் சில வரலாற்று உண்மைகளைப் பற்றிச் சொல்கிறார்:

” 1858-ம் ஆண்டில் சென்னையில் பட்டப் படிப்பிற்கான கல்லூரி தொடங்கப்பட்டது.  இங்கிலாந்திலிருந்து பேராசிரியர்கள் வேலைக்கு அமர்த்தப்பட்டனர்.  கல்லூரியில் சேர்ந்த மாணவர்களின் எண்ணிக்கை குறைவாகவே இருந்ததால் கல்லூரியைத் தொடந்து நடத்த முடியவில்லை. ஆங்கிலேய அரசு பட்டப் படிப்பில் சேர்வதற்கு மாணவர்கள்  ‘இண்டர்மீடியட்’ வகுப்பில் முதலாம், இரண்டாம் தரத்தில் தேர்ச்சி பெற்றிருக்க வேண்டும் என்பதைத் தகுதியாக நிர்ணயித்திருந்தது.  மேலும் ஒவ்வொரு பாடத்திலும் தேர்ச்சி பெற 40 விழுக்காடு மதிப்பெண்கள் பெற்றிருக்க வேண்டும்.
அன்று மேல்சாதி மாணவர்களால் முதலாம், இரண்டாம் தரங்களில் தேர்ச்சி அடைய முடியவில்லை.  தேர்ச்சிக்கான 40 மதிப்பெண்ணையும் பெற முடியவில்லை. மேல்சாதியினரின் வற்புறுத்துதலின் காரணமாக ஆங்கிலேய அரசு பட்டப் படிப்பில் சேருவதற்கான தகுதியைக் குறைத்தது.  மூன்றாவது வகுப்பில் தேர்ச்சி அடைந்தவர்களும் பட்டப் படிப்பில் சேரத் தகுதி வாய்ந்தவர்கள் என அரசு அறிவித்தது.  தேர்ச்சிக்கான மதிப்பெண் 40%-லிருந்து 33% ஆகக் குறைக்கப் பட்டது.”
1901-ம் ஆண்டு கல்கத்தாவில் மெட்ரிகுலேசன் தேர்வில் ஆங்கிலப்பாடத்தில் தேர்ச்சிக்கான மதிப்பெண்ணை 40%-லிருந்து 33% ஆகக் குறைத்திருக்காவிட்டால் 1400க்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள் தேர்ச்சி அடைந்திருக்க முடியாது.

1922-1927-ஆம் ஆண்டுகளில் வெளியிடப்பட்ட கல்வி அறிக்கையின்படி மேல்சாதி மாணவர்களில் 45% மருத்துவப் பட்டப் படிப்பில் தேர்ச்சி பெறவில்லை; 35% மாணவர்கள் பொறியியல் படிப்பில் தேர்ச்சி அடையவில்லை.

ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன் இருந்த தங்களது ‘தகுதியற்ற நிலையை’ மறந்து உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் பிற்படுத்தப்ப்பட்டோருக்கான இட ஒதுக்கீட்டை எதிர்த்து இன்று ‘விளக்குமாறு போராட்டம்’ நடத்தப்படுகிறது!

all said and done, மேல்குடி மக்களோடு ஒப்பிடும்போது கீழ்மட்டத்தாருக்குத் ‘தகுதி’களில் சில குறைபாடுகள் உண்டுதான். இந்த வேறுபாடு நம் ஜீன்களில் இல்லை; நம் வாழ்வியல் முறைகளால் இருக்கிறது. இந்த வேறுபாடு பிறப்பினால் இல்லை; வளர்ப்பினால் இருக்கிறது. பிற்படுத்தப்பட்டோரில் பெரும்பாலுமும், தாழ்த்தப்பட்டோர் கிட்டத்தட்ட முற்றிலுமே வறுமைச் சூழலிலிருந்தே வருகிறார்கள். மேற்படுத்திக்கொண்ட சாதியினரின் குழந்தைகளுக்குக் கிடைக்கும் வீட்டுச் சூழல், ஆயிரக்கணக்கில் பணம் கொட்டிக் கொடுத்து நுழைவுத் தேர்வுகளுக்காய் அவர்களைத் தயார் படுத்தும் பண வசதி – இவைகள் ஏதும் அவர்களிடம் இல்லை. அந்த வசதிகள் இல்லாமல் போனதற்குக் காரணம்  -  உனக்கு இதுதான் தொழில் என்று பிறப்பிலேயே தண்ணீர் தெளித்துவிட்டு விட்ட சாதீயக் கட்டுப்பாடுகள் தானே காரணம்? இந்தச் சாதீயக் கட்டுப்பாடுகள் எங்கிருந்து வந்தன? வேதங்களிலிருந்துதானே? வேதங்களை அன்றும் இன்றும் கட்டிக் காத்துக் காபந்து செய்து கொண்டிருப்பவர்கள் யார்? பஞ்சாபில் (மற்ற மாநிலங்கள் பற்றித் தெரியாது) 1947 வரையிலும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு நில உடமை தடை செய்யப்பட்டிருந்திருக்கிறது. இப்படி விவசாயப் பொருளாதாரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட நாட்டில் நில உடைமையைத் தடை செய்து விட்டு, இன்று நீ ஏழை, படிப்பறிவில்லாதவன், என்று கூறி அதோடு உனக்கு அறிவு இல்லை, திறமையும் இல்லை என்று பறையடிப்பதால்தானே பெரும்பான்மையான மக்களின் சமூகக் கோபம் முற்படுத்திக் கொண்டோரின் மீது உள்ளது. Level playing field கொடுத்து ஆட்டத்தை ஆரம்பித்து விட்டு அதன் பின் எழுப்புவோம் திறமை பற்றிய  கேள்விகளை.
கடைசியாக, cut-off மார்க்கை சிறிதே குறைத்து இட ஒதுக்கீட்டின் மூலம் இதுவரை பெரும்பான்மையோருக்கு மறுக்கப்பட்டு வந்துள்ளவைகளில் பங்கு (அவர்களின் எண்ணைக்கையின் படி “சிறிய பங்கு”தான்) கேட்கும்போது ‘திறமை’ பற்றிய அரற்றல் வந்து விடுகிறது. கல்வித்தரம் அதள பாதாளத்தில் வீழ்ந்துவிடும் என்ற ஓலம் கேட்கிறது. 95 மார்க் வாங்குபவனுக்கும், 85 மார்க் வாங்குபவனுக்கும் (அவர்களது வாழ்க்கைச் சூழல், பொருளாதார வேற்றுமை என்பவை பற்றி இப்போது பேச வேண்டாமே) ‘திறமை’யில் என்ன பெரிய வித்தியாசம்? சரி, 85 மார்க் வாங்கியவனுக்கு இடம் கொடுத்தாகி விட்டாச்சு; அதன் பின் படிப்பில், தேர்வில் அவன் 95 மார்க் வாங்கியவனுடந்தானே போட்டியிட வேண்டும். அவனுக்கென்று தேர்வுகளில் ஏதும் சலுகை உண்டா என்ன? அவனும் எல்லோரையும் போலவே முறையான தேர்வுகள் எழுதி தேறி வரவேண்டும். பின் end product-ல் தரம் எப்படி குறையும்? பொறியியலில் இட ஒதுக்கீட்டீல் இடம் பெரும் மாணவன் கட்டும் வீடுகளும், கட்டிடமும் ஆடிக்கொண்டே இருக்கும் என்றும், வைத்தியனானால் அவன் பார்க்கும் நோயாளி மட்டும் ‘பொசுக்’குன்னு போய்டுவான் என்றும் அறிவற்ற முறையில் பேசுவதை இந்த ‘விளக்குமாறு போராட்டக்காரர்கள்’ நிறுத்தினால் நல்லது.
    IV  நான்காம் பகுதி

திரட்டுப் படலம் /Creamy layer:

இதற்கான சுருக்கமான ஓர் ஒற்றைவரிப் பதில்: இது இட ஒதுக்கீடு பெறுபவர்களின் கவலை; இதில் மேற்படுத்திக் கொண்டோருக்கு என்ன வேலை? ஆடு நனைகிறதே என்று இவர்களுக்கு ஏன் கவலை?
மண்டல் கமிஷன் தீர்ப்பில் நீதியரசர் ரத்தினவேல் பாண்டியன் கூறியது போல்…”  “The milk is yet to boil; where is the cream now?”
பிற்படுத்தப் பட்டவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட மொத்த விழுக்காட்டில் பணக்கார-பிற்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கு இடமெல்லாம் போகிறதே என்று மற்ற ஏழை-பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள் கவலைப்படும் நிலை வரும்போது அவர்களே அந்தப் பிரசனையைத் தீர்த்துக் கொள்ளட்டுமே…இதில் ‘விளக்குமாறு போராட்டக்காரர்களுக்கு’ என்ன வேலை?
V. ஐந்தாம் பகுதி
பொருளாதார அடிப்படையில் ஒதுக்கீடு:

இட ஒதுக்கீடே சமுதாயத்தில் பொருளாதார சமத்துவம் பற்றியதல்ல. சாதீயக் கட்டுகளிலிருந்து விடுதலையும், சமூக நீதி பெறுதலுமே அதன் கோட்பாடு. மேலே சொன்னது போலவே பொருளாதார அடிப்படையில் இட ஒதுக்கீடு என்றால் இப்போதைக்கு நடைமுறைப்படுத்த பிரச்சனைகளும் உண்டு.  தாழ்த்தப்பட்ட ஒருவர் பன்றி மேய்த்து மாதம் 10,000 ரூபாயும் சம்பாதிக்க முடியும். அதனாலேயே அவர் பிள்ளை இட ஒதுக்கீட்டில் இடம் பெற முடியாதென்றால் அப்படி ஒரு இட ஒதுக்கீடு எதற்கு? மாதச் சம்பளம் பெறும் பலரும் இதில் பலன் பெற முடியாதபடி போய், அதற்குப் பதிலாக, கள்ளக் கணக்கெழுதி பெரும் பணம் சம்பாதிக்கும் மற்றொருவர் இட ஒதுக்கீடு பெற முடியும். ஒவ்வொரு மனிதனின் பொருளாதர நிலையை முற்றாக அரசு அறிந்துகொள்ள – அமெரிக்காவில் உள்ளது போல social security number – ஏதுவாக அரசு திட்டம் கொணர்ந்து அதன் பின் பொருளாதாரத் தகுதி பார்த்து இட ஒதுக்கிடு தரட்டும். அதுவரை இப்போது உள்ள அளவுகோல்களை வைத்தே இட ஒதுக்கீடு தரவேண்டும்.
VI. ஆறாம் பகுதி

தற்போதைய நிலை:

நம் அரசுகள் பார்க்காத போராட்டங்களா? நினைத்திருந்தால் இந்த ‘விளக்குமாறு போராட்டங்களை’ எளிதில் முடிவுக்குக் கொண்டு வந்திருக்க முடியும். மனமிருந்தால் வழியிருந்திருக்கும்.  அதை விட்டு விட்டு, கண்காணிப்புக் குழு, அறிஞர் குழு என்றெல்லாம் அமைப்பது நமது நாட்டு அரசியல்வாதிகள் ஒரு முடிவுக்கும் வராமல் ஒரு விஷயத்தை இழுத்தடித்து, பிரச்சனையையே மக்களை மறக்க வைக்கும் ஒரு டெக்னிக்தானே!
இப்போதே பல உயர் கல்வி நிலையங்களில் நுழைவுத் தேர்வு முடிந்து விட்டது என்ற காரணம் சொல்லி 2006-2007-ல் இட ஒதுக்கீடு இல்லையென்றாகி விட்டது.அடுத்த ஆண்டுக்கு இன்னும் எத்தனை எத்தனை நொண்டிச் சாக்குகளோ?
அதோடு முற்படுத்திக் கொண்டோரிடமிருந்து பிறந்து அரசால் தத்து எடுத்துக் கொள்ளப் பட்டுள்ள இன்னொரு ‘பரிந்துரைப்பு’ – உயர்கல்வி நிலையங்களில் உள்ள மாணவர் எண்ணிக்கையை அதிகப் படுத்துவது. சும்மா சொல்லக் கூடாது – இது ஒரு நல்ல ராஜதந்திரம்.  கீழ்க்கண்ட கணக்கு அதைத் தெளிவுபடுத்தும்.
தற்போது I.I.T.களில் உள்ள மொத்த இடங்கள்  : 4000
54% இட அதிகரிப்பில் கூடும் இடங்கள் :  2160
ஆக மொத்த இடங்கள் :  6160
பிற்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கு    (4000ல்  27%) : 1080
தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு – SC (4000ல் 15%) :  600
தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு – ST (4000ல்  7.5%) : 300
B.C. + S.C. + S.T. 27%+15%+7.5%) : 1980 -  இது மொத்த 6160 இடங்களில் வெறும் 32%. அதாவது ஏற்கெனவே உள்ள 49.5% யை வெறும் 32% ஆக மாற்றும் நல்ல ராஜதந்திரம். மீதியுள்ள 68%(51%க்குப் பதிலாக) விளக்குமாறு போராட்டக்காரர்களுக்கு!
இந்தத் திறமைகளுக்குப் பஞ்சமேயில்லை நம் விளக்குமாறு போராட்டக்காரர்களுக்கு! இதை விடவும் சட்டத்தை எப்படி தைரியமாக, தந்திரமாக, வெளியே தெரியாதபடி (கமுக்கமாக) தங்களுக்குச் சாதகமாக முறியடிக்கும் trickery-யை இன்னொரு உதாரணம் மூலம் பார்க்கிறீர்களா? இதோ அந்தச் சாதனை……..
I.A.S., I.P.S. என்பதற்கான UPSC தேர்வுகள் எந்தக் குழறுபடி இல்லாமல், ஊழல் இல்லாமல் மிகச் சரியாக சிறப்பாக நடந்து வருவதாகத்தான் நானும் பலரைப்போல் நினைத்திருந்தேன் – இந்த வழக்கைப் பற்றிக் கேள்விப்படும்வரை.

Prelims, Mains தேர்வுகளில் வெற்றி பெற்று அதன் பின் நடக்கும் நேர்முகத்தேர்வில் பெறும்  மொத்த மதிப்பெண்களை வைத்து rank செய்யப் பட்டு அதில் அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்றவர்களை OC (open competition) -ல் சாதி எதுவும் பார்க்காது தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். OC quota  முடிந்தபின் B.C., S.C., S.T. என்ற சாதிவாரியான மாணவர்களை அவர்களது rankபடி தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.இதுவே முறை. ஆனால் எத்தனை ஆண்டுகளாகவோ தெரியாது; என்ன நடந்திருக்கிறது என்றால் O.C.  என்றால் (F.C. என்ற கணக்கில்) அது முற்படுத்திக் கொண்ட மாணவர்களுக்கு மட்டுமே உரியது போல், top rankers-ல் உள்ள Forward Community மாணவர்களை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து விட்டு, மற்ற சாதி அடிப்படையான இடங்களுக்கு மட்டுமே தாழ்த்தப்பட்ட, பிற்படுத்தப் பட்ட மாணவர்களிலிருந்து  தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்கள். They were hoodwinking everybody and kept their portal safe and secure. இதனால் பிறபடுத்தப் பட்டோர் 25%க்கு மேலும், தாழ்த்தப்பட்டோர் மொத்தமே 18%க்கு மேலும் வரமுடியாது. இது ஒரு பயங்கர மோசடி.

கதைபோல் தெரிகிறதா? எனக்கும் அப்படியே தோன்றியது. எப்படி இப்படிப்பட்ட உயர் அமைப்புகளில் விதிகளை இந்த அளவு மீறி (trickery and violation of law) தைரியமாக மிக மிக அநியாயமான ஒரு செயலைச் செய்திருக்க முடியும் எனபது ஆச்சரியமாகவும் கவலைக்குறிய ஒன்றாகவும் இருக்கிறது. எத்தனை பேரின் கூட்டில் இந்தச் சதி நடந்திருக்க முடியும்? இதை எப்போது நம்ப முடிந்தது என்றால்…

க்ளீட்டஸ் என்பவர் UPSC தேர்வுகள் எழுதி GRADE I Officer ஆக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பின், நடந்தவைகளை வைத்து CAT -Central Administration Tribunal -க்கு ஒரு Original Application ( O.A. – this is equivalent to writ petition )  கொடுத்தார். அஜ்மல்கான் என்ற வழக்கறிஞர் இதை க்ளீட்டஸுக்காக வாதாடினார்.    நீதிபதி திருமதி பத்மினி ஜேசுதுரை இவ்வழக்கில் UPSCக்கு எதிரான தீர்ப்பளித்தார். இதன் பிறகு விதிகள் கடைப்பிடிக்கப் படுகின்றன என நம்பப் படுகிறது. எப்படிப்பட்ட வடிகட்டிய அநியாயம் என்பதை இந்த வழக்கைப் பற்றி அறிந்த போது உணர்ந்தேன். ஆனால் இப்படி ‘வடிகட்டிய’ போதும் வெற்றி பெற்ற B.C., S.C., S.T.மாணவர்களை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும். இவ்வளவு தடைகளையும் மீறி அவர்கள் பெற்ற வெற்றி அவர்களின் தகுதியின் தரம் பற்றிய உண்மையை எல்லோருக்கும் தெளிவாக்குகிறது.

ஆனாலும் இப்போதும் இன்னொரு தடைக்கல் இருப்பதாக நண்பர்கள் மூலமாக அறிகிறேன்: Prelims, Mains – இவைகளில் தேர்வு பெற்று நேர்முகத் தேர்வுக்குப் போகும்போது மாணவர்களை random-ஆக interview boards-ல் ஏதாவது ஒன்றிற்கு அனுப்புவதே சரி. அவர்கள் தேர்வில் பெற்ற மதிப்பெண்கள், அவர்களது சாதி பற்றிய விவரங்கள் ஏதுமின்றி நேர்முகத் தேர்விலும் அவர்கள் மதிப்பிடப்பட வேண்டும் என்பதே சரி.Prelims, Mainsதேர்வுகளில் மாணவர்களின் தனி அடையாளங்கள் எப்படி திருத்துபவர்களுக்குத் தெரியாதோ அதே போலத்தானே  நேர்முகத் தேர்விலும் இருக்க வேண்டும். pedagogical principlesகளில்  ‘halo effect’ என்று ஒன்று சொல்வார்கள். மாணவனைப் பற்றிய எவ்வித முன்முடிவுமின்றி அவனது தேர்வுத்தாள் திருத்தப்பட வேண்டும்; இல்லையெனில் மனித மனம் முதலில் மாணவன் மீது திருத்துபவர் கொண்ட முடிவின்படி மதிப்பீடு செய்யும் தன்மை கொண்டதே என்பது இந்த  ‘halo effect’ .
UPSC நேர்முகத் தேர்வுகளில் முதலில் OC. மாணவர்கள் தொடர்ந்து அனுப்பப் பட்டு  அதன் பின் ..B.C.,… S.C….. S.T….என்று சாதி வாரியாக வரிசைப்படுத்தப்பட்டே அனுப்பப் படுகிறார்களாம். தேர்வாளர்களாக இருப்பவர்களில் இன்றைய நிலையில் யார் பெருவாரியாக இருக்கிறார்கள் என்பது நமக்குத் தெரியாதா என்ன? இம்முறையினால் நேர்முகத் தேர்வுகள்  ‘halo effect’  இல்லாமல் நேர்மையாக இருக்குமா என்பதை உங்களின் முடிவுக்கே விட்டு விடுகிறேன்.
இந்த ஏமாற்று வேலை எத்தனை ஆண்டுகள் நடந்து வருகிறதோ; யாமறியோம். ஆனால் இது பற்றிய முழு விவரமும் இந்த ஏமாற்றை எதிர்த்து பாதிக்கப்பட்டோர் தொடர்ந்த வழக்குக்கள் பற்றிய விவரங்களோடும், முழு விபரத்தோடும் ஷரத் யாதவ் 0-7.07.2006-ல் The Hindu-வில் எழுதிய முழுக்கட்டுரையினை இந்தப் பதிவில் கொடுத்துள்ளேன்.
VII. ஏழாம் பகுதி
முடிவுரை:

ப்ராமணர்களை ‘வந்தேறிகள்’ என்றார்கள் ஒரு பிரிவினர்; இன்று human genomics பற்றிய ஆராய்ச்சிகளும், DNA பற்றிய ஆராய்ச்சிகள் மூலம் “நாம்’ அனைவரும் ஒரே RACE என்கிறார்கள். (ஒரு தாய் வயிற்றுப் பிள்ளைகள்? ) எனக்கு இந்த இரண்டாவதுதான் பிடிக்கிறது ! வந்தேறிகள் என்று அழைக்கப்படும் போது வருந்திய, கோபமுற்ற முற்படுத்திக் கொண்டோர் DNA கூற்றினை உண்மையென ஒத்துக்கொள்கிறார்களா?

நம் ஒவ்வொரு சாதியின் ‘gene pool’ ஒன்றும் water tight compartments இல்லை. பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக ஒரே நிலப்பரப்பில் வாழும் எந்த உயிரினங்களுக்குள்ளும் (community) genetic exchange நடந்தே தீரும் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. இங்கே என்னதான் சாதிப் பிரிவினைகள் என்ற கோடுகள் போட்டு  மக்களைப் பிரித்து  வைத்திருந்தாலும் , பாலுணர்வுக்கு ஏது வரைமுறைகள். அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக அவ்வப்போது நடந்திருந்தாலும் ஒவ்வொரு சாதிக்குறிய gene pool 100% purity-யோடு இருக்க சாத்தியமேயில்லை. நடுவில் ராமானுஜர் தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினரை ‘முற்படுத்திய’ வரலாறு வேறு உண்டு.

இப்படி வழியில் எவ்வளவோ! என்னென்னவோ !! பின் ஏன் இன்னும் சாதிகளைக் கட்டிக்கொண்டு அழுகிறோம்?! நம் DNAக்களில் இருக்கும் ஒற்றுமைகளை நாம் புரிந்து கொள்ளப் போகும் காலம் எப்போது? விளக்குமாறே உன் கதி; உன் தொழில் என்ற தள்ளப்பட்டு சமூகத்தின் கடைசியில் நிற்கும் ஒருவருக்கும், ‘போராளி’யாய் இன்று தெருவில் விளக்குமாறோடு நிற்பவருக்கும் என்ன வேறுபாடு? இரண்டு பேருமே சொந்தக்காரர்கள்தானே !

50, 60 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இது ‘சாதிப்புத்தி’ என்று ஒவ்வொரு சாதிக்கும் சில ‘பண்பு நலன்களை’ (??!!)க் கூறுவதுண்டு. இன்று அந்த மாதிரியான பேச்சு ஒருவாறு  குறைந்து வந்து  கொண்டிருந்தது. இட ஒதுக்கீடு போன்ற பிரச்சனைகள் நம்மை  மறுபடியும்  50-60 ஆண்டுகளுக்கு முந்திய காலத்துக்கு கொண்டு போய்விட்டது.

இன்னும் 2000-3000 ஆண்டுக்கதைகள் எதற்கு? கடந்த 50-100 ஆண்டுகளில் எல்லோருக்கும் பொதுவான வசதி வாய்ப்புகளைப் பெரு வாரியாக ஒரு சிலர் அடைந்து விட்டனர். சாதியின் பெயரில், சாதி உயர்வு சொல்லி அதனால் வந்த வாய்ப்புகள் ஒரு சிலருக்கே கிடைத்து வந்திருக்கிறது. சாதிப் பிரிவினைகளை மட்டுமே வைத்து வந்த வாய்ப்புகள் அவை. வேறு எந்த காரணமுமில்லை.   திறமை நம் எல்லோருக்கும் உண்டு.  இனியாவது வாய்ப்புகள் அனைவருக்கும் கிடைக்கக் கூடிய சூழ்நிலை உருவாக வேண்டும்; உருவாக்க வேண்டும். உருவாக்கப்பட வேண்டும்.ஏற்கெனவே பலன்களை corner செய்துகொண்டவர்கள்தான் இதற்காக முதலில் நேசக்கரம் நீட்ட வேண்டும்; இனியாவது எல்லோரும் முன்னேறினால்தான், எல்லோரையும்  முன்னேற்றினால்தான்  அது நாட்டின் எதிர்காலத்திற்கு நல்லது; அதுவே முறையானது; மனிதத்தனமானது  என்ற உணர்வு வரவேண்டும். வருமா..?
B.C., S.C., S.T., – இவர்களுக்கு ஒரு வார்த்தை:

சமூக நீதி கிடைக்கப் பெறுவதற்குரிய வரலாற்றின் ஒரு திருப்புமுனைக் கட்டத்தில் இருக்கிறோம். பலருக்கும் இட ஒதுக்கீடு, அதனைச் சார்ந்த பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்டோருக்குக் கிடைக்க வேண்டிய நியாயமான கல்வி, வேலைகளில் இட ஒதுக்கீடு பற்றிய  புரிதல் இல்லாமல் உள்ளது; அதனை ஒட்டி நடக்கும் போராட்டங்கள் யாருக்காகவோ, எதற்காகவோ நடப்பது போல் பலரும் இருப்பதாகவே படுகிறது. புரிந்து கொள்வதும், புரியாதவருக்குப் புரிய வைப்பதும் இன்றைய கால கட்டத்தில் ஒரு கட்டாயத் தேவை.

புரிந்தவர்கள், சமூக, பொருளாதார தளங்களில் மேலே வந்து விட்டவர்கள், படித்தவர்கள் – இப்படிப் பலரும் சாதிகளைப் பற்றிப் பேசுவதே தவறென்று நினைத்துக் கொண்டு, தங்களைப் புனித பிம்பங்களாக கருதிக் கொண்டு இட ஒதுக்கீட்டுப் போராட்டத்திற்கு வலு சேர்க்காதது பெரும் தவறு. எதிர் காலம் அவர்களைக் குற்றம் சொல்லும்.
 இனியாவது வாய்ப்புகள் அனைவருக்கும் கிடைக்கக் கூடிய சூழ்நிலை உருவாக வேண்டும்; உருவாக்க வேண்டும்.